11.10.14

A home must always have chocolate

Πάντα, μα πάντα!
Στο σπίτι πρέπει να υπάρχει γλυκό.
Ένας μουσαφίρης να έρθει, που λέει και η γιαγιά μου, να μην έχεις να κεράσεις;
Γι'αυτό λοιπόν σήμερα -παρότι εδώ στο blog αποφεύγω να γράφω συνταγές- φτιάχνουμε κορμό σοκολάτας. Το αποτέλεσμα είναι δοκιμασμένο από καιρό, επιτυχημένο και μιας που τη συνταγή την έχουν ζητήσει πολλοί φίλοι, ας υπάρχει εδώ για αναφορά.
Καμία σχέση με αυτό το πράγμα που από την όψη νομίζεις ότι θα σε χορτάσει σοκολάτα και καταλήγεις να τρως ζαχαρωμένο βιτάμ (μπλιαξ) με το παγερό αίσθημα ότι εξαπάτηθηκες.
Είναι το γλυκό που πρέπει να υπάρχει πάντα στην κατάψυξη. 


Η ιστορία του ξεκίνησε κάπως έτσι:
Αγαπημένη δραστηριότητα με τα πιτσιρίκια η ζαχαροπλαστο-μαγειρική.
Μόλις βρούμε χρόνο ελεύθερο, τους δίνω το κινητό με pinterest ανοιγμένο, διαλέγουν τί θέλουμε να φτιάξουμε και το κάνουμε μαζί.
Μια ωραία μέρα, μετά από αναζήτηση, ζήτησαν κάτι που έμοιαζε με κορμό.


Ο αγγλικός τίτλος ήταν "smore brownies", μα η όψη ήταν ολόιδια με κορμό.
Αυτό θα κάναμε μιας και τα υλικά της πρώτης συνταγής δεν ήξερα πώς να τα βρω στην Ελλάδα.

Την τελική συνταγή δεν θυμάμαι πού τη βρήκα.
Νομίζω ότι ξεκίνησα από αυτήν της Αργυρώς.
Είναι λίγο πειραγμένη όμως για να προσαρμόζεται στα γούστα μας.

ΥΛΙΚΑ
250γρ βούτυρο φρέσκο πολύ καλής ποιότητας (έχει σημασία)
8 κουτ. γλυκ. κακάο
1 κουτί ζαχαρούχο
150γρ. κρέμα γάλακτος χτυπημένη σε σαντυγί με 2 κουτ. σουπ. ζάχαρη
2 πακέτα πτι μπερ σε κομμάτια
λίγο κονιάκ

ΕΚΤΕΛΕΣΗ
Λιώνω σε κατσαρόλα το βούτυρο με το γάλα & το κακάο.
Δε θέλω να βράσει, μα απλώς να δέσει.
Ρίχνω το κονιάκ.
Ρίχνω τα μπισκότα και αφήνω να κρυώσει.
Ρίχνω τη σαντυγί και ανακατεύω με σπάτουλα προσεκτικά ώστε να μην θρυμματιστούν τα μπισκότα.
Μπορεί να σας φανούν πολλά τα μπισκότα, μα δεν είναι.
Επίσης, κάποιες φορές από βιασύνη έχω ρίξει την σαντυγί και σε ζεστό μείγμα και δεν είδα μεγάλη διαφορά.
Στρώνω μια λαδόκολα σε ταψί & απλώνω το μείγμα.
Καταψύχω για τουλάχιστον 6 ώρες.
Όταν το βγάλετε δείχνει κάπως έτσι:


Όταν αφαιρέσετε τη λαδόκολα θυμηθείτε να κόψετε σε ξύλο κοπής με μαχαίρι χωρίς δόντια, περίπου σαν αυτό της φωτό.


Καλή όρεξη!



29.9.14

The summer we didn't visit the library!

 Το καλοκαίρι που μας πέρασε, δεν πήγαμε ούτε μία φορά στη βιβλιοθήκη για παιδικά βιβλία.
Εκτός του ότι ο χρόνος μας για διάβασμα ήταν πολύ λιγότερος φέτος, ο βασικός λόγος είναι ότι μας απορρόφησαν ολότελα, τρία μόνο βιβλία.
Σας τα παρουσιάζω εδώ για τις κρύες μέρες που έρχονται. Ξέρετε, με κουβερτούλα, αγκαλίτσες & ζεστή κούπα μπροστά στο τζάκι ή τη θερμάστρα.

Το πρώτο με διαφορά & το ιδανικότερο για ταξίδια από τον καναπέ, είναι το Maps.
Οι ταξιδιάρικες οικογένειες -όπως εμείς- μπορούν να πουν ότι βρήκαν τη βίβλο τους.


Το παρήγγειλα από το Amazon, αφότου διάβασα αυτό το άρθρο της Courtney Adamo  από το Babyccino. Αξίζει και το τελευταίο από τα 22 ευρώ που κοστίζει. Τα παιδιά έχουν περάσει άπειρες ώρες χαζεύοντάς το. Μπορείτε να το αγοράσετε εδώ:


Σε συνδυασμό με μία υδρόγειο -ή και χωρίς- μαθαίνουν γεωγραφία απλά και εύκολα.
Κάθε χώρα παρουσιάζεται με πολλά από τα στοιχεία που τη χαρακτηρίζουν: 
ιστορικά, πολιτιστικά, διατροφικά και γεωλογικά.
Να ένα κομμάτι από τη σελίδα που αφορά την Ελλάδα. 



Μετά τη Γεωγραφία, σειρά έχει η Τέχνη.
Η δεύτερη αγάπη μας μετά τα ταξίδια.



Πηγαίνουμε όσο μπορούμε σε εκθέσεις ζωγραφικής & λατρεύουμε να ζωγραφίζουμε, πειραματιζόμενοι με τεχνικές από tutorials του pinterest. 
(Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα στον πίνακα με τίτλο Art Luv).

Έτσι, ήταν φυσικό να λατρέψουμε τη σειρά των εκδόσεων Μοντέρνοι Καιροί, για τα μονοπάτια της τέχνης. Ξεκινήσαμε με δύο, τον Ιμπρεσιονισμό & την Αναγέννηση και θα περάσει πολύς πολύς καιρός για να τα ολοκληρώσουμε.

Δεν είναι βιβλία που τα αφήνεις μόνα τους με τα παιδιά στις μικρές ηλικίες.
Έχουν αρκετό διάβασμα και νέους όρους για να εξηγηθούν.
Επίσης, είναι καλό να μην διαβάζονται μόνο, μα να χρησιμοποιούνται σαν έμπνευση για πειραματισμό σε χαρτί με μολύβι & χρώμα.
Πιστεύω όμως πως όταν τα τελειώσουμε θα μας έχει εξανεμιστεί κάθε παράπονο που το δημόσιο σχολείο ασχολείται τόσο μίζερα με την τέχνη.


Ελπίζω να σας γέμισα με ιδέες εν όψη των κρύων ημερών που ξεκίνησαν σήμερα.
Καλό χειμώνα!

12.9.14

Κέντρο Ιππασίας Μαραθώνα

Μία μέρα πριν συναντηθούμε από κοντά, ελάτε να σας καλοσωρίσω virtually στο



Ο χώρος είναι φτιαγμένος με τη σκέψη να "περνάνε" καλά εξίσου ο άνθρωπος και το άλογο και τα πάντα διέπονται από σεβασμό και φροντίδα στην προσωπική επαφή.
Οραματιστής και δημιουργός του είναι ο Δημήτρης Μαμμόπουλος, Πολυνίκης Ιππικής Δεξιοτεχνίας, αθλητής αγωνιστικής ιππασίας, αλλά και... αυριανός μας οικοδεσπότης.

Όσοι παρευρεθείτε στη συνάντηση θα έχετε μια εξαιρετική ευκαιρία να φέρετε τα παιδιά σε επαφή με τα άλογα, οπότε προετοιμαστείτε με άφθονο google search για τις πιθανές ερωτήσεις που πάντα έχουν τα μικρά μυαλουδάκια. 
Μπορείτε να τα κάνετε μια βόλτα στους στάβλους.



Να επισκεφτείτε τα γλυκά πόνυ για χάδια και πιο κοντινή επαφή.




Ή μπορείτε απλά να πιείτε τον καφέ σας παίρνοντας γεύση από ένα μάθημα ιππασίας.
Στο χώρο γίνεται προπόνηση για αθλητική και αγωνιστική ιππασία και όχι μόνο.
Σε συνεργασία με φυσιοθεραπεύτρια-προπονήτρια θεραπευτικής ιππασίας, το κέντρο προσφέρει υπηρεσίες αποκατάστασης και άθλησης παιδιών και ενηλίκων με δυσλειτουργίες κίνησης, ομιλίας, αισθητικότητας, νόησης και συμπεριφοράς. 


Και λίγες οδηγίες για εκείνους που θα μας συναντήσουν αύριο εκεί:

Ρουχισμός
Ο χώρος είναι κατεξοχίν εξοχικός. Χώματα, γρασίδι, λάσπες, σκ@&#α αλόγου, να τα περιμένετε όλα εκεί. Αν έχετε ντύσει τα παιδιά με τα καλά τους ρούχα για τη φωτογράφιση, φέρτε οπωσδήποτε και αλλαξιά.
Επίσης, βούρτσα & κορδέλες μαλλιών, τραγιάσκες, μπερέδες, είναι όλα ευπρόσδεκτα.

Καιρός
Ο καιρός αύριο στο Μαραθώνα αναμένεται αίθριος με αυξημένη ηλιοφάνεια και θερμοκρασία που θα αγγίξει τους 29 βαθμούς Κελσίου :)
Θα κάνει ζέεεστη!
Πάρτε μαζί καπέλα και αντιηλιακά.

Φαγητό
Ο χώρος διαθέτει καφετέρια και μπορείτε από εκεί να προμηθευτείτε τα απαραίτητα. 
Όσες μανούλες έχετε πολύ μικρά παιδάκια που χρειάζονται πιο εξειδικευμένο γεύμα, είναι καλό να το φέρετε μαζί από το σπίτι.
Υπάρχει τραπέζι του πικ νικ για εσάς και άφθονος χώρος για τα πολύ μικρούλια να παίξουν.
Ιδού:



Το γραφειάκι του Bliss σας περιμένει.
Καλή αντάμωση!




4.9.14

Student Photoshoot!


Βρήκαμε στο σπίτι ένα παλιό σκελετό γυαλιών και λίγο αυτοκόλλητο chalkboard που είχε ξεμείνει και ξεκινήσαμε να παίζουμε με θέμα το σχολείο που σε λίγο αρχίζει.
Θέλω οπωσδήποτε να φωτογραφίσω αυτό το φαφούτικο στοματάκι.
Έχω τόσο λίγες μέρες πριν βγουν τα δόντια της ενήλικης ζωής.

Στο πίσω μέρος του μυαλού μου, η γιορτή και οι μικρές εκπλήξεις που έχουμε συμφωνήσει με την αδερφή μου να τους ετοιμάσουμε για να ξεκινησει χαρούμενα η νέα σχολική χρονιά.
Φαίνεται ότι δεν είμαι η μόνη που το σκέφτομαι διότι η Σοφία ανέβασε στο facebook αυτή την ιδέα και όλες συμφωνήσαμε ότι πρέπει να την κάνουμε φέτος. 

Παιδεύω με το νου το πώς να γίνει και πότε.
  Let's think big.
Θέλετε να το κάνουμε μαζί;

Kατά καιρούς είναι κάμποσες οι φίλες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για φωτογράφιση,
οπότε ίσως ήρθε ο καιρός.

Ελάτε να πιούμε καφεδάκι, να αποχαιρετίσουμε το καλοκαίρι με τα παιδιά & να βγάλουμε φωτογραφίες το πρώτο Σάββατο του νέου σχολικού έτους, στο Κέντρο Ιππασίας Μαραθώνα. Είναι ένα πανέμορφο μέρος όπου είχαμε φωτογραφίσει ξανά στο παρελθόν όπως μπορείτε να δείτε εδώ και εδώ.
Μπορείτε να έχετε μαζί φωτογραφική μηχανή ή απλά το κινητό σας για να σας δείξω τα μικρά μυστικά του iphoneography. 



Η πρόσκληση είναι ανοιχτή για όλους, όμως για τη φωτογράφιση δεν θα μπορέσουν να κλείσουν θέση περισσότερα από 10 παιδάκια.

Παρακάτω υπάρχει μια ειδική προσφορά, που ισχύει μόνο για την συγκεκριμενη ημέρα και για όσα παιδάκια θελήσουν να φωτογραφηθούν, μα ειδικά για πρωτάκια και first-schoolers. 

Αν σας ενδιαφέρει στείλτε μου προσωπικό mail -όχι μόνο σχόλιο-στο 
mariannafull@gmail.com
ή καλέστε με στο 6944691753.

Επίσης αν βρίσκετε την προσφορά αξιόλογη, προωθήστε την σε φίλους και γνωστούς που μπορεί να ενδιαφέρονται. Θα με βοηθήσετε πολύ.






3.9.14

Fall-ing in love with life again.


Έχετε δει εκείνο το ρητό στο Pinterest που λέει
"Life starts all over again in Autumn"?
Δεν υπάρχει πιο ακριβής περιγραφή του Φθινοπώρου για μένα. 
Ορίστε σας το έχω και έτοιμο εδώ χωρίς λογότυπο προς εκμετάλλευση.


Εκτός από το να το εκτυπώσετε, εύχομαι να το ζήσετε φέτος.
Θα το καταγράψω εδώ ως μία ακόμη ευλογία -bliss- και για να μην περνάει στα "ντούκου".
Τί δηλαδή;
Το πώς κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όσο χάλια και να πέρασες το χειμώνα,  δυο μαγικά χέρια, θα πάρουν την ψυχή σου και θα την ξεκουράσουν τόσο πολύ...
...θα τη δροσίσουν...
...θα της μάθουν από την αρχή να πετάει...


...να μη φοβάται το κενό...



...μα κυρίως, να περπατάει πάνω στα κύματα, όπως είναι φτιαγμένη να κάνει...


Πώς να μην ξεκινάει η ζωή νέα από την αρχή το Φθινόπωρο;

7.8.14

Santa Marina of Andros


Ένας βασικός κανόνας του blogging είναι να γράφει κανείς μόνο για εκείνα που αγαπά. Εκείνα που αποτελούν και τον πυρήνα της μοναδικότητάς του.
Σήμερα λοιπόν θα σας μιλήσω για ένα από τα πιο αγαπημένα των αγαπημένων μου,
για την Αγία Μαρίνα της Άνδρου.
Μαρίνα λένε τη μικρότερη μας.
Όταν ξεμείναμε από ονόματα γιαγιάδων, ξέραμε ότι το επόμενο κορίτσι μας θα το λέγαμε Μαρίνα. Η αγία αυτή βρίσκει πάντα έναν τρόπο μαγικό να τρυπώνει στις χαραμάδες τις ζωής μας -ακόμη και απρόσκλητη- και να τις ανοίγει σε παράθυρα για να μπαίνει μέσα άπλετο το Φως, οπότε της το χρωστούσαμε.
Από τότε που αποκτήσαμε Μαρίνα λοιπόν, περνάμε κάθε χρόνο τη γιορτή της στο μοναστήρι της Άνδρου. Το μοναστήρι αυτό είναι γνωστό από το "διάσημο" θαύμα εμφάνισης της αγίας σε μεγάλο νοσοκομείο των ΗΠΑ. Κάθε καλοκαίρι πραγματικά κατακλύζεται από κόσμο.
Παίρνουμε το πλοίο από το λιμάνι της Ραφήνας και σε 2 ώρες είμαστε Άνδρο.
Τη μικρά Αγγλία όπως λεγόταν παλιά και όπως έγινε γνωστή με την βραβευμένη ταινία του Παντελή Βούλγαρη.
 Από το λιμάνι, κάνουμε άλλη 1 ώρα περίπου δρόμο με το αυτοκίνητο, και μετά τη Χώρα, φτάνουμε στο μοναστήρι, ίσα ίσα προς το τέλος της Θείας Λειτουργίας.


Αυτό που δεν γνωρίζουν πολλοί είναι ότι το ακόμη μεγαλύτερο θαύμα βρίσκεται στο ίδιο το μοναστήρι. 
Πριν κάμποσα χρόνια στη θέση του βρίσκονταν μόνο ερείπια.
Η αγία διάλεξε τον νυν Ηγούμενο π.Κυπριανό για να ανοικοδομήσει το μοναστήρι όπως ακριβώς ήταν τα παλιά χρόνια. Εφανίστηκε η ίδια και του το ζήτησε. Εκείνος σαν γνήσιος λευίτης, φοβήθηκε ότι ήταν ανάξιος να αναλάβει τέτοιο έργο, μα εκείνη επέμενε.
Του παρουσιάστηκε ξανά και ξανά, επιμένοντας όχι μόνο να χτιστεί το μοναστήρι, μα να γίνει κέντρο, ώστε όποιος προσκυνητής φτάνει ως εκεί, να βρίσκει πάντα μέρος να ησυχάσει και τροφή για να στηριχθεί.
Το κτίσμα μοιάζει με μεσαιωνικό πύργο. 
Σηκώνοντας το κεφάλι όταν είσαι μέσα, η θέα είναι κάπως έτσι.



Παλιότερα, αυτά τα αυστηρά κτίσματα, όπως και όλη η αυστηρότητα της εκκλησίας, μου φαίνονταν τελείως παράλογα, δεδομένου ότι η εκκλησία μας μιλάει για αγάπη. 
Τί χρειάζονται όλες αυτές οι υπερβολές, σκεφτόμουν.
Δυστυχώς η δεοντολογία δεν μου επιτρέπει να σας δείξω και με φωτογραφική εικόνα τί χρειάζονται.
Αν όμως έκανα το φακό μου προς τα κάτω, στο προαύλιο του μοναστηριού, θα βλέπατε κάτι υπέροχο. Πλήθος παρέες, νέα παιδιά, γυναίκες, παπούδες και μικρά παιδάκια σε πηγαδάκια να μιλάνε και να χαίρονται με παραδείσια χαρά και παιδικότητα. Να μιλάνε για τα χνάρια της αγίας στη δική τους ζωή, να μιλάνε για τις πληγές τους και πώς αυτές θεραπεύτηκαν με τη Χάρη του Θεού τη στιγμή που όλος ο υπόλοιπος κόσμος, σκληρός και απόμακρος εδινε μόνο όξος και χολή. Άνθρωποι άγνωστοι μεταξύ τους να μοιράζονται τα πιο μύχια της ψυχής τους χωρίς να φοβούνται, σα να μοιραζόμαστε όλοι ένα μυστικό αρχαίο που μας κάνει άτρωτους στον πόνο του κόσμου. 
Αυτό περιφρουρούν τα τείχη.
Αυτό περιφρουρεί η αυστηρότητα.
Είναι τα όρια που μέσα τους χτυπούν και δυναμώνουν καρδιές τρυφερές και ευάλωτες.
Κάποιες καρδιές φέρουν ακόμη τα τραύματά τους που πονούν. 
Εκεί που μιλούν τους βλέπεις και δακρύζουν. Φεύγουν για το καθολικό του μοναστηριού.
Να ζητήσουν από την Αγία βοήθεια και στήριξη.
Η εικόνα της αγίας κάποτε μυροβλύζει.
Πέρσυ στην αγρυπνία πολλοί την είδαν να γνέφει στέλνοντας ευλογία.
Είναι εκεί και στηρίζει όλους.

Ένα πολύ ασήμαντο και μικρό δείγμα αυτής της στήριξης μπόρεσα να απαθανατίσω και με το φακό μου. 
Στήριξης σωματικής, μιας και είμαστε ψυχή και σώμα.
Δείτε! Είναι οι ζεστοί λουκουμάδες που περιμένουν όλους τους επισκέπτες, όταν ημιλιπόθυμοι από το ταξίδι έχουν καταφτάσει στο βουνό. Είναι το πρωινό που ετοιμάζουν οι καλοί εθελοντές για χάρη της αγίας. Τα παιδιά τους περιμένουν πώς και πώς.



7.7.14

Tripping around Evia


Μερικές εικόνες από την περιπλάνησή μας στην Εύβοια.
Ξεκινήσαμε παίρνοντας το δρόμο από Χαλκίδα. 
Η άλλη, πιο σύντομη επιλογή είναι το Ferry Boat από Αρκίτσα, όμως είναι αρκετά πιο δαπανηρό αν σκεφτείς ότι πρόκειται για διαδρομή με διόδια και εισιτήρια πλοίου. Επιπλέον, μας άρεσε πολύ η επαρχιακή οδός, μέσα στο πράσινο και δίπλα σε ποτάμια. 
Το τοπίο είναι κατά 80% κάπως έτσι:





Το κύριο πλεονέκτημα της Εύβοιας είναι ότι συνδυάζει άψογα πρασινάδα με θάλασσα σε απόσταση μόνο 2 ωρών από την Αθήνα. Απόσταση ιδανική για οικογένειες με μικρά παιδιά που δεν μπορούν να μεινουν πολλές ώρες στο αυτοκίνητο, ή για οποιονδήποτε θέλει να κρατήσει χαμηλά το κόστος των διακοπών.

Ένα ακόμη καταπληκτικό σημείο είναι ότι η Εύβοια είναι γεμάτη προσκυνήματα και προστάτες Αγίους, ξεκάθαρη ένδειξη ότι λίγο ή πολύ ο λαός της (τωρινός ή παλιότερος) έχει ματιά στραμμένη στον ουρανό και φροντίζει να κατεβάζει από εκεί -δια της κλασικής downloading μεθόδου, της ασκητικής- καρπούς αναλοίωτους. 
Αυτό το νιώθεις παντού στην Εύβοια. Έχει μια γλύκα ξεχωριστή.
Η πρώτη μας στάση στον Άγιο Ιωάννη το Ρώσο.
Η παρουσία του πολύ έντονη μέχρι και στις μέρες μας.
Δεν είναι τυχαίο που όλο το χωριό έχει αναπτυχθεί χάρη σε αυτόν και κινείται γύρω από το ναό του.
Για εκείνους που πάνε με καρδιά καθαρή, ο άγιος είναι γεμάτος δώρα και ευλογίες.
Γλυκαίνει την ύπαρξη μέχρι το μεδούλι.



Δυστυχώς δεν επιτρέπονται οι φωτογραφίες μέσα στο ναό, όπου η ατμόσφαιρα είναι μοναδική.
Φεύγοντας από το προσκύνημα και καθώς έχεις φτάσει σε μια κάποια κατάνυξη, μπορείς να προσγειωθείς και να θυμηθείς ότι είσαι στον τόπο που συνδυάζει άψογα το υπέρλογο με το παράλογο. Μη σου φανεί παράξενο λοιπόν που θα δεις τον Πούτιν να διαφημίζει σουβλάκια.
Κάποιοι προφανώς μυρίστηκαν ότι το προσκύνημα... έχει "φαϊ" εκ Ρωσίας.


Βορειότερα, βρίσκεται το μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ και του Αγίου Ιακώβου Τσαλίκη.
Ναι, κυρίως τα μοναστήρια γυρίσαμε. 
Είχαμε χαρεί παιχνίδι και μπάνια στην Αγία Άννα, οπότε είπαμε να χαρούμε και λίγο food for the soul.


Με το που περνάς το κατώφλι βλέπεις περίπου αυτό και ανασαίνεις πάλι αέρα αγιότητας.



Φεύγοντας από το μοναστήρι, αν συνεχίσεις και άλλο βόρεια θα βρείς τους γνωστούς καταρράκτες του Δρυμώνα.
Έχει αρκετή πεζοπορία, μα αξίζει. Απαραίτητο το μπουκάλι με νερό για τη διαδρομή.





Τα παιδιά ξετρελάθηκαν με τις πολύχρωμες λιβελούλες που πετούσαν πάνω από το νερό.
Μπορέσαν να πιάσουν μόνο κάτι που τους έμοιαζε αμυδρά.


Ένα από τα πιο εντυπωσιακά πράγματα που βρήκαμε σε αυτή τη διαδρομή προς τους καταρράκτες ήταν μια παιδική χαρά χαμένη μέσα στο δάσος, δίπλα σε τραπέζια του πικ νικ. 



Φωτό από το πικ νικ δεν έχω.
Μετά από τόσες ώρες πεζοπορία και κυνηγητό στην παιδική χαρά, όπως φαντάζεσαι, μόνο το φαγητό σκεφτόμουν -και αυτό χωρίς καθόλου στυλ believe me. 


Προτού φύγουμε για ταξίδι και παρότι γνωρίζαμε αρκετά καλά την Εύβοια έχοντας ξαναπάει, βρήκαμε χρήσιμο αυτό το άρθρο για να φρεσκάρουμε τη μνήμη μας.
Μπορείς επίσης να δεις και αυτό το οδοιπορικό της Ιωάννας από το ταξιδιωτικό blog The Paperboat που είναι πολύ κατατοπιστικό και περιέχει χρήσιμα λινκς, όπως και όλα τα άρθρα της για τους kid friendly προορισμούς που προτείνει.
Αν βρίσκεστε ακόμη στο στάδιο του προγραμματισμού των διακοπών, επισκεφτείτε την οπωσδήποτε!
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...