Έχοντας ζήσει μέχρι τα 25 μου σε σπίτι που δεν είχε καν ρεύμα,
ήρθε επιτέλους η μέρα να βγάλω το άχτι μου πλέκοντας μια ωδή στην τεχνολογία και ειδικότερα στην ψηφιακή φωτογραφία!
Με αφορμή
αυτήν την
ανάρτηση άλλωστε, υποσχέθηκα να κάνω ένα αφιέρωμα στις dslr μηχανές,
όπως εν συντομία λέγονται οι ψηφιακές μηχανές που δεν είναι compact.
(Να σας προετοιμάσω ότι αυτό το άρθρο θα είναι γεμάτο με λινκς που ίσως φανούν χρήσιμα σε όσους κάνουν αυτόν τον καιρό ψάξιμο για ψηφιακή μηχανή. ΄Αλλωστε, δεν θα προσπαθήσω να ξανα-εφεύρω τον τροχό...
υπάρχουν αλλού καλύτερα γραμμένα τα τεχνικά. Εδώ απλώς θα καταθέσω την προσωπική μου εμπειρία)
Λεπτομέρειες πάνω στις τεχνικές διαφορές των δυο μπορείτε να διαβάσετε στα ελληνικά
εδώ. Και
εδώ μπορείτε να δείτε ένα πολύ καλό άρθρο, στα αγγλικά, πάνω στο πώς διαλέγουμε μια dslr.
Η δική μου μηχανή το λοιπόν είναι αυτήηη:
Μια Olympus E-510 της οποίας τα τεχνικά χαρακτηριστικά μπορείτε να δείτε
εδώ.
Την αγόρασα διότι λατρεύω την φωτογραφία απο τον καιρό του φιλμ, οπότε και είχα μάθει τα βασικά των χειροκίνητων ρυθμίσεων (διάφραγμα/ ταχύτητες/ iso).
Αυτό σημαίνει ότι είχα ήδη πάρει απόφαση πως δεν με ενδιαφέρει το auto mode και ότι θα ασχολιόμουν με τα κουμπάκια... πολύ!
Ερώτημα 1ο πριν την αγορά:
Γιατί να αγοράσω dslr ???
Αν απλά ενδιαφέρομαι για καλύτερη ποιότητα φωτογραφιών, και δεν θέλω να βγω από το auto mode είναι καλυτερα να ψάξω για μια πιο απλή μηχανή -όπερ σημαίνει και πιο οικονομική- που επίσης μπορεί να δώσει θαυμάσια αποτελέσματα με την κατάλληλη βοήθεια του post-production για το οποίο θα γράψω αναλυτικά σε επόμενη ανάρτηση.
Η Olympus E-510 λοιπόν, ανήκει στην κατηγορία "entry level", δηλαδή απευθύνεται στο κοινό εκείνο που τώρα κάνει τα πρώτα του βήματα με dslr και θέλει όλα αυτά τα (πολλά) νέα κουμπάκια που βλέπει να είναι απλά και εύκολα στο χειρισμό. Αυτή η μηχανή λοιπόν παρέχει αυτό ακριβώς: είναι απλή, απλούστατη -για dummies που λεν και τα αμερικανάκια! Πληροφοριακά, οι άλλες κατηγορίες που υπάρχουν είναι η semi-professional και η professional.
Το δεύτερο στοιχείο που σου δίνει είναι, πως να το πω, μια ουδετερότητα στην εικόνα που αποτυπώνει, κάτι που πολύ με είχε απογοητεύσει στην αρχή, ενώ είναι αυτό ακριβώς που χρειάζεται κανείς στο ξεκίνημα.
Το κάνω λιανά:
Όταν ξεκινάς να πρωτοτραβάς φωτογραφίες, είσαι λίγο σαν τον χάνο.
Ωραίο αυτό, ωραίο και εκείνο... βλέπεις και ένα σωρό άλλους πιο έμπειρους να τραβάνε τα επτά θαύματα του κόσμου και τρέχεις όλους να τους μιμηθείς,
χωρίς όμως να έχεις βρει το προσωπικό σου στυλ και ύφος, εκείνο που σε εκφράζει!
Παράδειγμα μέσα από τη ζωή:
Τον καιρό που αγόρασα την μηχανή μου, έτυχε την ίδια ακριβώς να αγοράσει και ο φίλος μου ο Γ.
Ο φίλος λοιπόν -ως αγοράκι- κυνηγούσε να παίξει περισσότερο με τις σκιές, να αποτυπώσει δηλαδή φωτογραφίες σαν και αυτή (που εγώ τις λέω πιο ροκ)
 |
| {η φωτό δική του} |
Ενώ εγώ κυνηγούσα να τσακώσω το χρώμα αποτυπώνοντας κάτι πιο girly σαν και αυτό
Ενώ τραβούσαμε και οι δυο τα πιτσιρίκια μας, είχαμε τελείως άλλη ματιά πάνω το ίδιο θέμα.
Τότε νόμιζα ότι μου έφταιγε η μηχανή και πέρασα πολύ καιρό κακιώνοντάς της και συχτιρίζοντας τον εαυτό μου που δεν είχα πάρει "την ίδια μηχανή με της τάδε ή τάδε" φωτογράφου.
Φυσικά και η μηχανή δεν είχε τίποτε να κάνει με όλες αυτές τις περιπλοκότητες του μυαλού μου.
Όμως είναι αλήθεια ότι αν είχα ψάξει πιο σωστά πριν την αγοράσω, θα είχα καταλήξει σε άλλο μοντέλο, ακόμη και αν ήταν πιο δύσκολο στο χειρισμό διότι αυτό προέχει για μένα προσωπικά. Θα παρατηρούσα πχ ότι το μάτι μου πέφτει πιο πολύ στο φως και στα χρώματα και ότι ιδανικές μηχανές για αυτό το αποτελέσμα -λόγω των φακών τους- είναι οι Canon.
Ενώ αντίθετα ο καλός φίλος Γ. είδε νωρίς ότι πρέπει να προχωρήσει σε μια Nikon μιας και αυτή είναι η μάρκα που τον βοηθά περισσότερο προς το αποτέλεσμα που επιδιώκει.
Ερώτημα 2ο πριν την αγορά:
Ποιό είδος φωτογραφίας μου αρέσει;
Όταν καταλήξω σε αυτό, που είναι και το πιο δύσκολο, μπορώ να βρω πλήθος άρθρων και συκριτικών τεστς μεταξύ των μηχανών για να καταλήξω.
Κάτι πρακτικό, που βοηθάει στο ψάξιμο αυτό (και δυστυχώς άργησα πολύ να ανακαλύψω)
είναι ότι στην ατελείωτη γκαλερί του
flickr υπάρχουν groups φωτογραφιών σχεδόν από κάθε μοντέλο μηχανής, πράγμα που σημαίνει ότι μπορείτε να δείτε μεγάλη γκάμα από τις δυνατότητες του κάθε μοντέλου πριν αποφασίσετε.
Όπως επίσης, ένα ακόμη must do πριν καταληξετε σε μοντέλο, είναι να πάτε σε ένα μαγαζί και να δείτε τις μηχανές από κοντα. Ακούγετε απλό και ασήμαντο, αλλά δεν είναι. Ελέγξτε πώς νιώθετε το βάρος και το κράτημα της καθεμιάς στα χέρια σας, πώς δείχνουν οι οθόνες, δείτε τις λεπτομέρειες. Όσο καλό και να είναι το e-searching, δεν αρκεί.
Κάπου εδώ θα βάλω τελεία -προς το παρόν.
Ελπίζω λίγο να βοήθησε όλο αυτό το κατεβατό.
Αν υπάρχουν ερωτήσεις που μείναν αναπάντητες, μη διστάσετε να τις γράψετε στα σχόλια.
Καλές φωτογραφίσεις!
* * * * * * * * * * * * * * *
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα
εδώ.
Ελληνικά ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής, είναι:
Myrto's Days
Νέες συμμετοχές είναι πάντοτε ευπρόσδεκτες!
