How to make miracles happen this holidays

Καλό χειμώνα!
Έφτασε η εποχή με τα θαύματα.
Τα παιχνίδια ζωντανεύουν τα βράδια και η ντελικάτη μπαλαρίνα χορεύει βαλς με τον μολυβένιο στρατιώτη στο σαλόνι.
(Ο ξύλινος δεινόσαυρος που είναι πιο άτακτος το ρίχνει στο κρασάκι.)

About Last Weekend

Ελάτε να σας πω τα νέα μας.
Τo Σάββατο που λέτε, επιδοθήκαμε στην τέχνη του cocooning.

Μαγειρέματα, βιβλία, γλυκά κεράσματα, αγκαλίτσες είχαν την τιμητική τους.

Ο,τιδήποτε, αρκεί να διαδραματιζόταν μέσα στο σπίτι.

Το πιο όμορφο κομμάτι του χειμώνα είναι που τα σπίτια μεταφορφώνονται σε ζεστές αγκαλιές όπως δεν είναι ποτέ όλες τις άλλες εποχές.
Λατρεύουμε οικογενειακώς αυτήν την πλευρά της πιο κρύας εποχής.

Φτιάξαμε λοιπόν τα αγαπημένα μας νηστίσιμα/vegan μπισκότα.

 Εφόσον το μισό περίπου χρόνο του έτους είμαστε σε vegan διατροφή, έχουμε πια ξεχωρίσει κάποιες συνταγές ως δοκιμασμένες και λατρεμένες.

Μία από αυτές είναι για αυτά τα λαχταριστά Choc Chip Cookies:

Winter Bliss

Στολίσαμε από τις 15 Νοέμβρη, πιο πριν από ποτέ άλλοτε.
Μας έβαλαν τα παιδιά στο γιορτινό πνεύμα νωρίς νωρίς και αχ, πόσο καλά έκαναν.

Οι στολισμοί έχουν τελειώσει πριν προλάβουμε να "μπουκώσουμε" με όσα πρέπει να γίνουν εν όψη γιορτών, όπως τα δώρα, οι αποστολές ταχυδρομείου, οι προετοιμασίες για γιορτινές συναθροίσεις. Οι πολύτιμες ώρες στο γιορτινό σπίτι, γύρω από την αναμμένη σόμπα αυξήθηκαν κατακόρυφα. Είχαμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο για ψήσιμο γλυκών. Αυτόν τον καιρό έχουμε κολλήσει με μια συγκεριμένη τάρτα μήλου με επικάλυψη σοκολάτας. Η μαφινιέρα είναι πάντα ετοιμοπόλεμη, ενώ τα χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια είναι έτοιμα και αυτά. Μένουν μόνο οι κουραμπιέδες.

Οι παραγγελίες για τον άγιο Βασίλη είναι επίσης έτοιμες.
Έχουμε και λέμε:
Μια κουρδιστή μπαλαρίνα για ένα 5χρονο κοριτσάκι.
Έναν αληθινό δράκο για τον τρίχρονο μπελά μας -που μάλλον πείσαμε να αλλάξει για μια σακούλα από ψεύτικους δράκους.
Και μια τηλεκατευθυνόμενη νεράιδα για το 6χρονο κοριτσάκι μας -αλήθεια υπάρχει αυτό; Το έχει δει κάπου;
Ισχυρίζεται ότι πετάει σαν το ελικόπτερο.

Όπως όλα, έτσι και η αντίστροφη μέτρηση Χριστουγέννων μας ξεκίνησε νωρίτερα.
Έξι κόκκινα κεριά στο κέντρο του σαλονιού, όσες και οι Κυριακές της νηστείας μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε Κυριακή στο γιορτινό τραπέζι καίμε και από ένα. Το καλύτερό μας είναι οι Κυριακές που έχουμε και παρέα για φαγητό, διότι τότε ανοίγει το μεγάλο τραπέζι και τα κεριά έχουν την τιμητική τους ως centerpiece.

Φέτος επίσης, είναι η πρώτη χρονιά που προσπαθώ να μυήσω τα παιδιά στη χαρά του Χειμώνα... έξω στη φύση. Στη χαρά του κρύου. Μέχρι τώρα ήμουν η μαμά που τα έντυνε σαν κρεμμύδια, δεν τα άφηνε να βγουν ούτε για αστείο έξω και τους θύμιζε νευρωτικά ότι παντού παραμονεύει η ίωση.
(Εδώ μεταφράζετε: προσπαθώ να μάθω το παιδί μέσα μου να χαίρεται το Χειμώνα που είναι η χειρότερή μου εποχή).
Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε αυτό το Pinterest με όλη τη συγκεντρωμένη πληροφορία που έχει, αλλά και τις απίστευτες εικόνες, οι οποίες σου δίνουν στο πιάτο, έτοιμο και στην καλύτερη εκδοχή του, ένα κόνσεπτ που μονο αμυδρά μέχρι τώρα είχες συλλάβει.

Γυρίζοντας στην "εκπαίδευση χειμώνα" έχω να καταθέσω ότι:
1.Είναι τελικά πολύ πιο εύκολο να μάθεις τα παιδιά να προστατεύονται, από το να τα κάνεις φοβικά -αλλά αυτό είναι μάλλον αξιωματικό λήμμα.
2. Επίσης, είναι καταπληκτικό το τί αντιστάσεις & δυνατότητα προσαρμογής μπορεί να έχει ένα παιδάκι ακόμη και αν είναι μόνο ενός έτους. Οι φωτό των εξωτερικών τοπίων που βλέπετε στο πάνω κολάζ είναι τραβηγμένες στα πλαίσια αυτής της εκπαίδευσης με το μωρό στο καρότσι, δίπλα στη θάλασσα και μέχρι στιγμής δεν έχουμε ούτε μύτη να τρέχει!
Είμαι πολύ χαρούμενη!

Summer Bliss + Week 1

Η πρώτη εβδομάδα της καλοκαιρινής πρόκλησης πέρασε κιόλας.

Το πρώτο από τα highlights του φετινού καλοκαιριού είναι το πρώτο μας κηπάκι. Μην φανταστείτε τίποτε μεγάλο -για ένα τοσοδούλι μπαλκονοκηπάκι μιλάμε. 

Όλα ξεκίνησαν με την παιδαγωγική μέθοδο Μοντεσσόρι, η οποία πολύ ταιριάζει με το στυλ και το ύφος μας σαν οικογένεια. Δε μπορώ να πώ ότι την ακολουθώ κατά γράμμα, αλλά εφαρμόζω αρκετές από τις αρχές της. Όποιος έχει διαβάσει λίγα λόγια ξέρει ότι αναπόσπαστο κομμάτι της θεωρίας είναι η επαφή του παιδιού με τη φύση ως μέσο για την εκμάθηση πολλών δεξιοτήτων και γνώσεων.

Το πιο σημαντικό μέσο για την επαφή αυτή είναι ο μικρός κήπος. Το διαδίκτυο είναι γεμάτο με οδηγίες, ακόμη και για παιδιά που είναι στο στάδιο του toddler, δηλαδή μεταξύ 12-18 μηνών. 

Στο σημείο αυτό να σημειώσω υπογραμμίσω ότι η μόνη επαφή που είχα ως τώρα με τη φύση περιοριζόταν στις εκπομπές του discovery channel. Μέχρι του σημείου που θαυμάζεις μεν, αλλά δεν λερώνεσαι δε (δεν έχω χειρότερο από την αίσθηση του χώματος στα χέρια μου). Ως φαντάζεστε, μου φαινόταν βουνό να καταφέρω να μάθω στα παιδιά πώς να φτιάχνουν κήπο. Ξεκινήσαμε λοιπόν από το μηδέν:

Πέρσυ αγοράσαμε ένα βιβλίο που μιλούσε για κήπους και για το πώς φροντίζουμε τα φυτά.

To φθινόπωρο που πέρασε προμηθευτήκαμε ποτιστίρια και σπρέυ νερού (αυτά αποδείχθηκαν παντελώς άχρηστα -εκτός και αν χρησιμοποιηθούν για μπουγέλο)

Την άνοιξη διαλέξανε σπόρους -ντοματάκια τύπου cherry

(εγώ δεν κατάφερα να αντισταθώ σε λίγους βασιλικούς και μέντες)

...και αρχίσαμε:

 Το αποτέλεσμα μας έχει αποζημιώσει αφάνταστα!

Εντάξει, λερωθήκαμε τελικά... και λασπωθήκαμε...

και ατυχή περιστατικά είχαμε, 

όπως όταν άδειασε ένα κουβαδάκι με χώμα στο σαλόνι μας (αξέχαστη εμπειρία!)

 ΑΛΛΑ τα ντοματάκια βγήκαν! Τα πιτσιρίκια τα κοιτάζουν και τα χαϊδεύουν κάθε μέρα...

...όπως επίσης κάθε μέρα τσακώνονται για το ποιός πότισε τα πιο πολλά (πφφφφ)

και όλοι είμαστε χαρούμενοι!!!

***********************

H ανάρτηση αυτή είναι μέρος μιας φωτογραφικής πρόκλησης 

για την οποία μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι
365 Days of Bliss
 m&m_skg
My happy home
mytripsonblog 
Κερασόπιτες
A different bliss
Taelia88
small creations and mpla-mpla by fo
ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΚΟΥΖΙΝΑ 
! ♥ ♥ SOFAN handmade ♥ ♥ !
Μια φορά και ένας Δανός
BiScoto
beloved ideas!
The Wandering Deer
Ο χώρος μου  
 As dreamers do 
Positive Thinking-Female Code!! 
 Μπιχλιμπιδο_κατά...
onirokosmos  
keywoman
Decofairy

315/365 Woodstove myths & facts

Διάβασα τις προάλλες στο facebook:
"Τί ωραία! μύρισε η Αθήνα σαν χωριό από τις σόμπες"
...και ήταν επίσημο πια! H εποχή του πετρελαίου πέρασε.
Η παραδοσιακή ξυλόσομπα κάνει το μεγάλο comeback της.


Κάτω από την ανάρτηση του facebook ξετυλίχθηκε φυσικά ένα ελληνικότατο debate που θύμισε γαλατικό χωριό με επιχειρήματα όπως "πού το είδες το ωραίο, μαύρισαν τα μπαλκόνια", "μου έγινε η μπουγάδα καπνιστή" και άλλα τέτοια.

Προσπερνώντας βαριεστημένα το debate συνειδητοποιώ ότι εδώ, στο καλυβάκι μας την χρησιμοποιούμε ήδη κάτι λιγότερο από έναν μήνα και άρα ήρθε η ώρα για συμπεράσματα και πορίσματα. Εδώ λοιπόν, όλες οι δηλώσεις που άκουσα πριν αγοράσω ξυλόσομπα και η απάντησή γύρω από το εαν ευσταθούν ή όχι.

Δήλωση 1η: "Ξυλόσομπα;!; Εκείνα τα κακάσχημα πράγματα από την εποχή της γιαγιάς μου; Α πα πα"
Δεν ξαναγυρίζεις στην εποχή του '50, όχι. Οι νέες ξυλόσομπες είναι πολύ καλοσχεδιασμένες.
Είτε προτιμάτε το μοντέρνο design, είτε το πιο παραδοσιακό, θα βρείτε απίθανα σχέδια. Χώρια που αν μπει σε κατάλληλο σημείο του σπιτιού, το μπουρί δεν χρειάζεται καν να φαίνεται. Εαν δε, την τοποθετήσετε σαν κασετίνα μέσα στο τζάκι είναι ιδανικά.

Δήλωση 2η: "Θα γεμίσει το σπίτι βρωμιά και μαυρίλα"
Η απάντηση εδώ είναι λίγο σύνθετη. Οι σόμπες νέας γενιάς είναι φτιαγμένες για να μην αφήνουν ίχνος βρωμιάς. Οι πόρτες κλείνουν και ασφαλίζουν, ειδικό συρταράκι μαζεύει τη στάχτη, όλα είναι σχεδιασμένα για να δουλέψουν καθαρά και περιποιημένα και πράγματι έτσι είναι τις περισσότερες φορές. Αλλά... στην πράξη θα έρθει εκείνη η μια φορά (που μπορεί να μην είναι μόνο μια) που κάποιο ξύλο θα έχει λίγη παραπάνω υγρασία και το σπίτι θα ντουμανιάσει.
Επειδή λοιπόν είναι γνωστό ότι αρκεί και μία μόνο φορά για να μαυρίσουν κουρτίνες και τοίχοι, να είσαστε προετοιμασμένοι για να μην πάθετε έμφραγμα όπως εγώ :)

Δήλωση 3η: "Μόνο αν κάθεσαι κοντά ζεσταίνεσαι"
Μέγα λάθος. Σε διόροφο σπίτι 150τμ, ζεσταίνεται όλος ο κάτω όροφος των 60τμ και τα δωμάτια του πάνω ορόφου που βρίσκονται απέναντι από τη σκάλα, μια και ο θερμός αέρας έχει την τάση να ανεβαίνει. Τα υπόλοιπα είναι απλώς υποφερτά σε σχέση με το "παγωμένα" που θα ήταν χωρίς καμιά μορφή θέρμανσης. Όταν με το καλό συνδέσουμε και τα σώματα του καλοριφέρ με το δοχείο νερού της σόμπας όπως είναι προγραμματισμένο, πιστεύω ότι το σπίτι θα είναι φούρνος.

Δήλωση 4η: "Δεν είναι και τόσο οικονομική αν σκεφτείς πόσα ξύλα χρειάζεσαι"
Επίσης λάθος. Είναι αλήθεια ότι αν θέλεις μια καλή θερμοκρασία στο σπίτι, πρέπει να κρατάς τη φωτιά δυνατή, να έχει φλόγα γερή. Όμως σε καμία περίπτωση δεν καίει όσο ένα απλό τζάκι. Γι' αυτό και λέγεται ενεργειακή. Η δική μας έχει απόδοση περίπου 78% και μπορεί με 3 κούτσουρα να καίει γύρω στις 2,5 με 3 ώρες. Τουτέστιν, ουδεμία σχέση με το πετρέλαιο.

Το ακόμη πιο ωραίο νέο είναι ότι υπάρχει και η δυνατότητα σύνδεσης με το νερό πλύσης, ώστε να ρέει άφθονο το ζεστό νεράκι για μπανάκια.
Για τα σπιτικά που φέτος μείνανε χωρίς καθόλου πετρέλαιο -και δυστυχώς είναι πολλά- αποτελεί μια πολύ καλή επένδυση.
Καλό και ζεστό υπόλοιπο χειμώνα να έχουμε!

102/365

Θυμόσαστε αυτή την ιστορία;
Τα νεότερα είναι ότι η φούσκα είναι πλέον γεμάτη τρύπες και τα σημαιάκια που ήταν χάρτινα, άρχισαν να παρουσιάζουν κάτι περίεργες απώλειες υλικού σαν να τα είχε φάει ποντικός.
Χάρη στην καλή μας φίλη την Ευαγγελία όμως η ιστορία έχει καλό τέλος.
Μας έκανε δώρο 3 σειρές υφασμάτινα σημαιάκια
με το όνομα του κάθε παιδιού πάνω στο καθένα.
Είναι πραγματικά πολύ πιο όμορφα από ότι στην φωτογραφία
και μας φτιάχνουν τη διάθεση κάθε φορά που τα βλέπουμε!

Ο λόγος που τα σκαλίζω από το αρχείο όμως είναι πιο πονηρός...
Για όσες χρυσοχέρες ξέρουν από ραπτομηχανή, είναι ένα πανεύκολο project που γίνεται υπέροχο και πολύ οικονομικό χριστουγεννιάτικο δώρο.
Οι συνδυασμοί υφασμάτων άπειροι: παλ, έντονα ποπ, γηινα,
ακόμη και χριστουγεννιάτικα κοκκινο-λευκο-παρασινα!
The sky is the limit.

ΥΓ. Όσες δεν έχετε ραπτομηχανή (ακόμη) δείτε εδώ μερικές εύκολες ιδέες για γιρλάντες.

73/365

Το κρύο μας έκανε να χωθούμε και πάλι στις φωλιές μας...
...στις γωνίτσες που τυλιγόμαστε με κουβερτάκια και διαβάζουμε ιστορίες,
στις πολυθρόνες που μας αγκαλιάζουν μαζί με την ζεστή κούπα μας.
Αγαπημένη χειμωνιάτικη γωνιά και το διαδίκτυο.
Το καλοκαίρι, το στήσιμο στην οθόνη και γενικότερα το κλείσιμο στο σπίτι,
μοιάζει μαρτυρικό με όλη τη ζέστη.
Ο χειμώνας όμως είναι η κατεξοχήν περίοδος που δεν θες να κουνήσεις ρούπι από το σπίτι.
Τί καλύτερο από το να "σουλατσάρεις" στο εικονικό σύμπαν ενώ φοράς παντόφλες, την φόρμα που έχεις από τα φοιτητικά σου χρόνια και με το μαλλί τζίβα.
Κανείς δεν παρεξηγεί!

Είναι μέρες τώρα που έχω "κολλήσει" με τις αναρτήσεις.
Ημερομηνιακά έχουμε μείνει στις φωτό του τέλους Μαϊου.
Ταυτόχρονα όμως, είναι τόσα που "τρέχουν" την περίοδο που διανύουμε και για τα οποία θέλω να γράψω, αλλά κανονικά πρέπει να μείνω στη ροή του 365.
Επειδή λοιπόν δεν είναι καιρός για ψυχαναγκασμούς, από αυτή την ανάρτηση και στο εξής θα βλέπετε τις φωτογραφίες "ανακατεμένες" μέχρι (και αν) καταφέρουν να βρουν την κανονική τους ροή. Ελπίζω να συγχωρέσετετο δημιουργικό(!;!) χάος...

Τέλος να κλείσω με το βραβείο της Λίζας από το My home την οποία και ευχαριστώ πολύ.
Καταλαβαίνω ότι αυτά τα βραβεία μάλλον είναι ευκαιρίες "to know us better", oπότε ορίστε τα 7 τυχαία πράγματα για μένα:

1. Είμαι από εκείνους του τύπους που το πρωί δεν θέλεις να επικοινωνήσεις μαζί τους αν δεν έχουν πιεί πρώτα μια κούπα καφέ.
2. Προτιμώ να διαθέσω τα πλούτη μιας ολόκληρης ζωής για να ταξιδέψω στον κόσμο, παρά για να αποκτήσω το πιο όμορφο σπίτι.
3. Έχω μια φυσική εμμονή με τις ανθρώπινες σχέσεις. Τις αναζητώ, τις αναλύω, τις πονώ, τις θεωρώ ό,τι πολυτιμότερο έχουμε εμείς οι άνθρωποι.
4. Δεν μου αρέσει καθόλου το μαγείρεμα και η κουζίνα. Σιχαίνομαι τις λίγδες και τις έντονες μυρωδιές. Αν δεν είχα παιδιά θα έτρωγα κάθε μέρα σάντουιτς.
5. Πιστεύω ακράδαντα ότι όποιος αντιπαθεί τα μωρά και τα μικρά παιδιά είναι κακός άνθρωπος.
6. Δε θα μπορούσα ποτέ να ζήσω σε περιοχή απομακρυσμένη από τη θάλασσα.
7. Θεωρώ μεγάλο δώρο Θεού το να επικοινωνείς με τους ανθρώπους σε βάθος χωρίς να χρειάζονται πολλά λόγια. Μου συμβαίνει μόνο με 2 ανθρώπους σε όλον τον κόσμο.

Εννοείται ότι τα δικά μου βραβεία θα πάνε, πού αλλού;
Στους ενδιαφέροντες ιστοτόπους που έχω στη δεξιά στήλη.

72/365

Τα σπίτια μας δεν είναι πια φτωχικά... είναι παλάτια.
Τα παλάτια όμως χρειάζονται αυλικούς για να τα φροντίζουν.
Χρειάζονται βασιλόπουλα να τα διοικούν με τόλμη και σοφία.
Βασιλοπούλες ντελικάτες με λευκές επιδερμίδες και λεπτούς τρόπους.
Χρειάζονται και οικονόμους με γνώσεις.
Κηπουρούς, μαγείρους, καμαριέρες, ιπποκόμους...
...και φτωχούληδες εμείς, στις κάμαρές μας τις πολυτελείς καταμεσής,
όλους τους ρόλους μαζί, μα κανέναν επαρκώς, ως να παίζουμε διαρκώς!
Ζάλη μαζί και σκόρπισμα πολύ.
Και τίς ρύσεταί μας εκ της συμφοράς αυτής;
Μα τί άλλο; Κρίσις διαρκής!

(Διαβάζω στα παιδιά μου παραμύθια για βασιλιάδες και φτωχούς.
Ρωτούν τί είναι το ένα και τί το άλλο.
Ακόμη δεν ξέρουν την διαφορά... για εκείνα όλοι οι άνθρωποι είναι ίδιοι.
"Εμείς είμαστε βασιλιάδες, ή φτωχοί, μαμά;"
Ρωτώ τί νομιζουν εκείνα και χωρίς πολλή σκέψη απαντούν, βασιλιάδες).