Recharging In The Mountains

 Καλή χρονιά!

Πώς ξεκινήσατε το 2017;
Ελπίζω πολύ πολύ εμπνευσμένα.
Εμείς αμέσως μόλις κλείσαμε το κεφάλαιο με τους γιορτινούς εορτασμούς, κινήσαμε για μια αυθόρμητη απόδραση προς αναζήτηση χιονιού.
Πέρισυ ήταν η πρώτη φορά που τολμήσαμε να ανεβάσουμε όλα τα παιδιά σε βουνό με χιόνι.
Ήταν μια επιλογή που είχε γίνει από ανάγκη.
Θέλαμε να φύγουμε μακριά από το σπίτι τις ημέρες εκείνες που έπεφταν πάνω στη θλιβερή επέτειο της πυρκαγιάς. Θέλαμε να δώσουμε στα παιδιά μια πολύ δυνατή, ευχάριστη εμπειρία να θυμούνται. Και το πείραμα πέτυχε. Φέτος μόλις άρχισαν να πλησιάζουν οι γιορτές τα παιδιά θυμούνταν μόνο έλκυθρα και χιόνι - και τα αποζητούσαν ξανά.
Οπότε ...απόδραση:

How to make miracles happen this holidays

Καλό χειμώνα!
Έφτασε η εποχή με τα θαύματα.
Τα παιχνίδια ζωντανεύουν τα βράδια και η ντελικάτη μπαλαρίνα χορεύει βαλς με τον μολυβένιο στρατιώτη στο σαλόνι.
(Ο ξύλινος δεινόσαυρος που είναι πιο άτακτος το ρίχνει στο κρασάκι.)

Soft as Cotton

Στην τελευταία μας εξόρμηση περάσαμε έξω από μια αγροτική περιοχή, λίγο μετά τη Θήβα και τα χωράφια ήταν γεμάτα βαμβάκι.
Το θέαμα ήταν τόσο όμορφο. Σας έτυχε να το δείτε ποτέ;
Σταματήσαμε φυσικά. Να το πιάσουμε στα χέρια μας, να το νιώσουμε και σας προτείνω να το κάνετε οπωσδήποτε αν βρείτε την ευκαιρία.
Μέσα στο τραχύ σκούρο χώμα φυτρώνει κάτι τόσο απαλό και κατάλευκο όπως το βαμβάκι.
Ένα ακόμη θαύμα.
Συνειρμικά το παρομοίασα μέσα μου με τη γέννηση ενός μωρού, μιας και η σκέψη του είναι πολύ έντονη μέσα μου τελευταία.
Η μικρή μας έγινε κιόλας 4.
Είμαι μεν χαρούμενη που κανείς πλεον δεν "κρέμεται" από πάνω μου, αλλά είμαι ταυτόχρονα τόσο μελαγχολική. Την κοιτάζω και σκέφτομαι ότι μπορεί να μην ξανακρατήσω μωρό. Ότι ήταν το τελευταίο μας. Ότι ίσως είναι η τελευταία φορά που κάποιος:
- πηγαινοέρχεται χορεύοντας μέσα στο σπίτι
- κάνει απίθανες ερωτήσεις για να καταλάβει πώς δουλεύει ο κόσμος
- σιγομουρμουρίζει σκοπούς ενώ παίζει
- δίνει απίστευτα λεπτές φωνούλες στα κουκλάκια της ενώ παίζει
- αντικαθιστά το λ με το ρ σε κάθε λέξη και κάνει τις προτάσεις τόσο χαριτωμένες
- χρειάζεται αγκαλιές όταν έξω αστράφτει, και πριν κοιμηθεί, και όταν κουράζεται, και όταν η μέρα απλώς της πέσει βαριά
- αγαπάει παράφορα ένα τοσοδούλι κουκλάκι και θυμάται ακριβώς που το είχε βάλει όσες μέρες κι αν περάσουν
- τρώει τόσο μικρούλικες ποσότητες φαγητού
- έχει τόσο μικροσκοπικά και απολύτως φαγώσιμα χεράκια και πατουσάκια
- μας αγαπάει τρελά και συγχωράει κάθε λάθος που κάνουμε στην ανατροφή της
Πώς ξεπερνά κανείς μια σχέση τόσο τρυφερή, αγνή και καθαρή όσο το βαμβάκι;

ΥΓ. Σε περίπτωση που θέλετε και εσείς να μαδήσετε ένα χωραφάκι βαμβακιού (με την δέουσα προσοχή φυσικά ώστε να μην συγχίσετε τον κύριο αγροτούλη), τότε μπορείτε να βρείτε πάρα πολλά φεύγοντας από την Θήβα, στο δρόμο προς τον Αλίαρτο. Αλλά δεν σας το είπα εγώ.

Βits of Summer in Pictures

Πηγαινοφέρνω τα πιτσιρίκια σε σχολεία και δραστηριότητες και το μυαλό μου ακόμη είναι σε καλοκαιρινές διακοπές. Όχι δεν είμαστε σε χαοτική άρνηση των νέων εντατικών συνθηκών. Τα τακτοποιήσαμε όλα (προγράμματα/ δραστηριότητες/κτλ) και ευτυχώς δουλεύουν από τώρα σαν ελβετικό ρολόι. Είναι κάτι μικρά πραγματάκια όμως σαν αυτή τη τσάντα με τα μαγιώ που βρίσκεται ακόμη εκεί πίσω από την πόρτα και πεισματικά αρνούμαι να μαζέψω. Είναι και που ακόμη πιο πεισματικά αρνούμαι να εγκαταλείψω την φούσκα ηρεμίας και ανάλαφρης διάθεσης στην οποία βολευτήκαμε τους προηγούμενους τρεις μήνες και μέχρι τώρα μου φτιάχνει τη διάθεση ακόμη και πιο στα δύσκολα πρωινά ξυπνήματα.

Αυτό ήταν το καλοκαίρι που τα παιδιά μεγάλωσαν αρκετά ώστε το σπίτι μας να μοιάζει περισσότερο με παιδική κατασκήνωση, παρά με κέντρο φροντίδας βρεφών. Ήταν αυτό το καλοκαίρι που αφιερώθηκε στην επανασύνδεση με όσους φίλους -νέους ή παλιούς- είχαμε χάσει ή δεν είχαμε προλάβει να απολαύσουμε αρκετά.
Ήταν ένα από τα πιο τρυφερά και γλυκά καλοκαίρια όλων των ετών μας.

Παρακάτω λίγες από τις εικόνες που τριγυρνούν ακόμη στο μυαλό μου.

Inside my beach bag & a Giveaway

Η τσάντα θαλάσσης μιας 6μελούς οικογένειας.

Ωωω, θα μπορούσα να φτιάξω πολλά ανέκδοτα με το θέμα αυτό.

--Πόσες τσάντες χρειάζεται μια 6μελής οικογένεια για να κατέβει στην παράλία; Καμία, μέχρι να τις ετοιμάσει έχει φτάσει ο χειμώνας--

--Άμα δεν έχεις προσπαθήσει να χωρέσεις τα απαραίτητα θαλάσσης μιας πολύτεκνης οικογένειας σε τσάντα, δεν ξέρεις τί πάει να πει απόγνωση--

Παλεύω πολλά χρόνια να γίνω μίνιμαλ και σε αυτό το θέμα μεταξύ άλλων, αλλά με 4 παιδιά, κουβαδάκια, μικρογεύματα, μπρατσάκια και τα συναφή, μοιάζει αδύνατο.

Ακόμη και όταν απαγόρευα με διάταγμα (πράγμα που δοκίμασα δεν σας κρύβω) τα κουβαδο-παιχνιδάκια ως πιο ογκώδη, το πρόβλημα παρέμενε: οι πετσέτες!!!
Όσο πιο μεγάλες και αφράτες ώστε να μην κρυώνουν τα τζιγιέρια, τόσο πιο πολλές και ογκώδεις τσάντες έπρεπε να κουβαλάω. Και μην φανταστείτε ότι έπαιρνα μαζί πετσέτες για όλους. Μόνο για τα 4 πιτσιρίκια.

 Φέτος επιτέλους βρήκα μια λύση που με έχει σώσει και θέλω να μοιραστώ μαζί σας.
Λέγεται πετσέτα-παρεό και είναι ο λόγος που φέτος πηγαίνω στην παραλία με μόνο μία τσάντα, ανάλαφρα και ωραία.

My favorite photography spot in the house

 Κάθε φορά που βρίσκω ένα υπέροχο μέρος για φωτογραφίσεις, θέλω να το μοιράζομαι μαζί σας και ελπίζω να κάνετε και εσείς το ίδιο, με την στόχο να χαρτογραφίσουμε μαζί  όλα τα υπέροχα σημεία όπου φτιάχνουν κατάλληλο σκηνικό για όμορφες οικογενειακές αναμνήσεις.Ίσως να θυμόσαστε ότι πέρσυ τέτοιο καιρό είχα ανακαλύψει αυτό το υπέροχο μέρος στον Εθνικό κήπο που ακριβώς αυτή την εποχή φοράει τα καλά του. Αν δεν προλάβατε να κάνετε μια βόλτα πέρσυ, τώρα είναι η ευκαιρία καθώς φαντάζομαι ότι θα είναι και πάλι έτσι ανθισμένο. 

Το σαββατοκύριακο που πέρασε λοιπόν, παρότι ήταν αρκετά εντατικό και το μεγαλύτερο μέρος του απλά σερνόμουν από την κούραση, έπιασα τον εαυτό μου να κουβαλάει τη μεγάλη φωτ.μηχανή σε ένα μέρος του σπιτιού όπου συχνά φωτογραφίζω, αλλά δεν έτυχε ποτέ μέχρι τώρα να το μοιραστώ μαζί σας:

Το μπάνιο...

Every time i spot a great photo-shooting place i love sharing it with you and hopefully you will be sharing your inside tips of great places to hold and cherish in pics.
For example last year and about exactly this same season i shared with you this gorgeous spot in Athens.
This past weekend as i caught myself currying the big camera around the house to shoot the kids, i realized that i have never written about my favorite in-house spot to take pictures: the bathroom.

 

Τα επιχειρήματά μου είναι αδιάσειστα!
...προϋποθέτωντας βέβαια ότι μιλάμε πάντα για μπάνιο με παράθυρα:

1. Στο μπάνιο υπάρχει σχεδόν πάντα μια λιτή χρωματική αρμονία και η παλλέτα είναι τις περισσότερες φορές ανοιχτόχρωμη (λευκά είδη υγιεινής/ πλακάκια/ κτλ)

2. Το φως αντανακλά τέλεια πάνω στα ανοιχτά χρώματα.

3. Χρησιμοποιείτε ως backdrop την κουρτίνα του μπάνιου και ακόμη κι αν δεν σας αρέσει χρωματικά, μπορείτε από τη ράγα της να κρεμάσετε οποιοδήποτε άλλο ύφασμα. 

4. Δε μπορεί να λείπει από το άλμπουμ κανενός γονιού μια σειρά φωτογραφιών με τα φρεσκο-μπανιαρισμένα παιδάκια του. Για μένα προσωπικά, αυτό είναι ένα πολύ αγαπημένο φωτογραφικό θέμα, καθώς μετά το μπάνιο το δερματάκι των παιδιών έχει μια ξεχωριστή λάμψη και αφρατάδα.

5. Οι αυτοσχέδιες φορεσιές με τις πετσέτες είναι απλά-οι-καλύτερες. Δοκιμάστε να κάνετε και εκείνο το σχέδιο με το τουρμπάνι στο κεφάλι. Η δική μου σουσού δεν με άφησε αυτή τη φορά. 

6. Τα παιδιά κάνουν τις καλύτερες γκριμάτσες όταν κοιτάζονται στον καθρέφτη.

Ορίστε ένα μέρος από το δικό μας άλμπουμ.

Στο σπίτι που μένουμε τώρα το μπάνιο είναι υπερβολικά μικρό για μια οικογένεια των 6 που είμαστε εμείς. Η πόρτα δεν ανοίγει πλήρως καθώς βρίσκει στο έπιπλο/ντουλάπι, η λεκάνη είναι ακριβώς μπροστά στο νεροχύτη και κολλητά στο νεροχύτη υπάρχει το πλυντήριο ρούχων.  Ίσως μπορείτε να φανταστείτε τί γίνεται κατά την πρωινή ετοιμασία προ σχολείου όταν σκαλώσουν περισσότερα από 3 παιδιά σε αυτό το διάδρομο.

Humble though it may sound one cannot ignore the simple facts that make the bathroom a perfect shooting spot (assuming of course that we are talking about a bathroom with a window):

- Most of the times the color pallet in the bathroom is simple, basic and bright with white color being the dominant one.
- All the above make light reflections magical inside this room.
- Bathroom curtains make the best backdrop for a picture and even if you do not like it you can always hang another piece of garment from the rod. 
- One simply cannot miss the freshly-bathed-kiddos pictures. It is something you cannot miss from the family album.  There is something magical about the light and freshness reflected from a freshly bathed little kid. 
- Self made towel customs are simply the best. Try making the Turkish turban and you have a theme. My little lady did not allow me to do it this time.
- Kids make the best faces in front of a mirror. 

Here are some samples from our "bathroom album" which is as tiny as can be.
Every furniture is on top of the other. Door opening only half way up to the cabin. Sink right opposite to the bowl and washer right next to the sink. You can only guess what happens in hasty mornings if more that 3 children are trapped inside this corridor.

Παρόλα αυτά, τελειώνοντας το ντουζάκι μας, μπορούμε να βάλουμε τα πιτσιρίκια πάνω στη λεκάνη στέκοντας όρθια με αυτό το γλυκό φως πίσω και τον καθρέφτη μπροστά τους.
Να το αποτέλεσμα:

Nevertheless it allows us to put the kids standing on the closed bowl right after bath, facing themselves in the mirror and this is what comes out of it:

 

 

Easter Bliss

Αυτό είναι το Πάσχα μας με εικόνες και λέξεις.

Η πιο λατρεμένη εβδομάδα όλου του χρόνου.

Πώς λένε "we will always have Paris";

Ε, για μένα είναι: We will always have Pascha!

Πικνικ στο δάσος, ανοιχτά παράθυρα και το πιο υπέροχο νηστίσιμο σοκολατογλυκό.

Προσοχή ακολουθεί τεράστια ανάρτηση!
Αν φτιάξατε καφεδάκι πάρτε το κοντά. Αν όχι σας περιμένω να το ετοιμάσετε.
Τόσα νέα που μαζεύτηκαν πώς να τα χωρέσω σε λίγες λέξεις και εικόνες;

 Τα πρωινά πια ανοίγουμε διάπλατα τις μπαλκονόπορτες.

Η ζέστη έχει έρθει για να μείνει και το Πάσχα φέτος προβλέπεται να είναι υπέροχο.

Πώς λοιπόν να μην απολαύσουμε αυτόν τον υπέροχο καιρό, παρά με ένα πικ νικ συντροφιά με αγαπημένη παρέα;

Την παρέα της blog-o-γειτονιάς.
Μια παρέα που δεν βλέπω σχεδόν ποτέ, αλλά ξέρω όλα της τα νέα, τις χαρές, τις επιτυχίες μα και τις στεναχώριες της. Μια παρέα που συναντώ και είναι σαν να πιάνουμε τη συζήτηση που μόλις εχθές αφήσαμε στη μέση, σα να γνωριζόμαστε από πάντα. Ναι, οι άντρες μας μας κοιτούσαν σαν εξωγήινες, τα παιδιά μας βυθίστηκαν στη χαρά και εμείς αφεθήκαμε σαν μικρά παιδιά. Η χαρά και η πληρότητα αυτής της μέρας προσωπικά θα με συντροφεύει για πολύ καιρό σαν γλυκό φυλαχτό.

Οργανωτική επιτροπή ανέλαβε η Κάλη με την Ασπασία και τη Βέρα. Τρέμε δάσος!
Την πρώτη σαγονόπτωση την έπαθα όταν από μακριά αντίκρυσα αυτό το παραμυθένιο σκηνικό:

Last weekend we had the best picnic ever. A bloggers' picnic. It is amazing how some people that have never seen each other before can feel so connected and close. The pictures are pretty self-explanatory and on the bottom of this page you can find pictures and a link for the best vegan chocolate-coconut mouse ever. We are planning to make this a lot as this is the last week of fasting for orthodox Pascha.

Τα Ψηλά Βουνά

Την Κυριακή πήγαμε στο θέατρο Ακροπόλ για τη θεατρική παράσταση "Τα ψηλά βουνά".
Ξεκινήσαμε από νωρίς το πρωί όλοι μαζί με εκκλησία, πικ νικ για μεσημεριανό και κατόπιν τραίνο (μετρό) προς τη θεατρική παράσταση. Έκανε απίστευτο κρύο και μας χάλασε τη μισή χαρά, αλλά για τα παιδιά ο συνδυασμός όλων των παραπάνω -με έμφαση στο τραίνο- είναι ο ορισμός της επιτυχίας, οπότε το παραβλέψαμε όσο γινόταν.
Άλλωστε αυτή την παράσταση θέλαμε να την δούμε από το φθινόπωρο που ξεκίνησε, μα όλο έβγαιναν εμπόδια. Κι επιμείναμε.
Για διαφορετικούς λόγους ο καθένας.
Από πλευράς μου, διότι τα ψηλά βουνά ήταν το πρώτο "μεγαλίστικο" βιβλίο που διάβασα ολομόναχη ως πιτσιρίκι και ακόμη θυμάμαι τη χαρά που μου είχε δώσει και τα παιδιά διότι θα ήταν πρώτη φορά που ένα βιβλίο που είχαν διαβάσει πρώτα θα το παρακολουθούσαν κατόπιν σε θεατρική παράσταση.

Για όσους δεν το γνωρίζετε ήδη, τα Ψηλά Βουνά του Ζαχαρία Παπαντωνίου, ήταν το πρώτο αναγνωστικό που γράφτηκε στη δημοτική το 1918 επί κυβερνήσεως Ελ.Βενιζέλου και κατά παραγγελία του Υπ.Παιδείας. Τα επόμενα χρόνια το βιβλίο προκάλεσε λυσσαλέες αντιδράσεις καθώς χρησιμοποιούσε γλώσσα λαϊκή και θεωρήθηκε τότε ότι προωθούσε την αθεϊα και την αφιλοπατρία. Αντίτυπά του κάηκαν δημοσίως από τις κυβερνήσεις που ακολούθησαν, αλλά επανεκδόθηκε για τα σχολεία με τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις του Βενιζέλου και συνέχισε να είναι το πρώτο αναγνωστικό που γνώρισαν τα ελληνόπουλα μέχρι και μετά την μεταπολίτευση.

Φτάσαμε στο θέατρο μισή ωρίτσα νωρίτερα με την προοπτική να μιλήσουμε λίγο με τον σκηνοθέτη και να ζεσταθούμε στο φουαγιέ.
Τουλάχιστον κάμποσα χρόνια πριν όταν ξαναήρθαμε στο συγκεκριμένο θέατρο με τα 3 από τα 4 παιδιά, έτσι είχαμε κάνει.
Δυστυχώς η δεύτερη ατυχία μας ήταν ότι η πολιτική του θεάτρου έχει αλλάξει και το φουαγιέ παραμένει κλειστό για όλους, ακόμη και την ώρα της παράστασης.
Αυτό σήμαινε ότι ο Τάσος με την 3χρονη μικρούλα μας, δεν θα μπορούσαν να μας περιμένουν απ'έξω, ούτε και να τους πούμε τις εντυπώσεις μας στο διάλειμμα. Αντιθέτως, έπρεπε να μεταφέρουν το ραντεβουδάκι τους σε κάποια καφετέρια πιο μακριά.

Μπήκαμε με τα 3 μεγαλύτερα παιδιά στο θέατρο και η πρώτη ευχάριστη έκπληξη της ημέρας ήταν οι τεράστιες μαξιλάρες για να ψηλώσουν τα καθίσματα των πιο μικρούληδων και κοντούληδων θεατών. Ήταν η πρώτη φορά που συναντούσαμε κάτι τέτοιο σε παιδικό θέατρο και εκτιμήθηκε απίστευτα, καθώς είχαμε οι ίδιοι έναν κουντούλη στην παρέα.

Η παράσταση άρχισε, τελείωσε και μας άρεσε πολύ. Σε όλους.
Είχα μπει να την παρακολουθήσω χωρίς να διαβάσω από πριν κριτικές σκόπιμα για να τη χαρώ χωρίς δεύτερες σκέψεις στο κεφάλι και μάλλον έκανα καλά καθώς έχει δεχτεί αντικρουόμενες κριτικές, μάλλον ανοήτως κατά τη γνώμη μου.
Για εμένα, είχε όσα θα ήθελα ως γονιός από μια παράσταση για τα παιδιά μου:
Απλή, λιτή, παιδική χωρίς τάσεις να "μεγαλίζει" στο ύφος ή στα νοήματα, ηθικοπλαστική και με ένα ρομαντικό άρωμα ελληνικότητας που μας ταίριαξε γάντι καθώς συνδυάστηκε για εμάς τυχαία με την ευκαιρία της επετείου της 25ης Μαρτίου.
Αγαπημένη στιγμή για εμένα η προσθήκη live παραδοσιακού τραγουδιού με εξαιρετικά επιτυχημένη μάλιστα ερμηνεία. Αγαπημένη στιγμή των παιδιών, οι γκάφες των μικρών αγοριών. Τους άρεσε πολύ που η ιστορία ήταν πιο αστεία από ότι στο βιβλίο.

Βγαίνοντας από το θέατρο βρήκα τον Τάσο με την μικρούλα μου ξυλιασμένους από το κρύο, καθώς ο ήλιος είχε πια πέσει και η υγρασία ήταν πολύ έντονη.
Στην επιστροφή, μέσα στο μετρό, την πήρα αγκαλιά και άρχισαν να με τρώνε οι γνωστές τύψεις για τη λάθος απόφαση να την αποκλείσουμε από την παράσταση. Άλλωστε ήταν αρκετά βατή και για εκείνη, θα μπορύσαμε να τη βάλουμε μέσα και ας έβλεπε το μισό μόνο έργο αν άρχιζε τις γκρίνιες. Κι αν αρρωστήσει τώρα; Κι αν νιώσει αδικημένη; Κι αν;
Πάνω στα "κι αν" σκάει στο κεφάλι μου ένα μικρό κόκκινο μπαλονάκι.
Ένας άγνωστος μπαμπάς λίγα μέτρα πιο πέρα στο βαγόνι, είχε λύσει από το καρότσι του κοιμισμένου μωρού του το μπαλονάκι και προσπαθούσε να το ρίξει παιχνιδιάρικα στη Μαρίνα. Η Μαρίνα τελικά το έπιασε και πήρε το ύφος της βασίλισσας του τραίνου καθώς τα αδέρφια της την κοίταζαν άναυδα.
 Πώς το σκέφτηκε ο μπαμπάς αυτός και τί έμπενυση είχε εκείνη την ώρα δεν θα μάθω ποτέ.
Όμως ήταν ό,τι χρειαζόμουν για να βγω από τις μαύρες σκέψεις και να θυμηθώ ότι δεν υπάρχουν αδικημένοι. Ακόμη και σκόπιμα κάποιος αδικηθεί, η ζωή θα βρει τρόπους να του χαριστεί αλλιώς.
Άγνωστε μπαμπά, αν ποτέ διαβάσεις αυτό το κείμενο σε ευχαριστώ! Πολύ!

Το θέατρο Ακροπόλ είχε την ευγένεια να μας χαρίσει μια διπλή πρόσκληση για την Κυριακή 10 Απριλίου στις 15.00 η ώρα, για έναν τυχερό αναγνώστη του Days of Bliss και το ευχαριστούμε πολύ.

Αν λοιπόν εσείς και τα παιδιά σας:
1. Θέλετε να πάρετε μια γεύση από ελληνικό χωριό.
2. Θέλετε να μπείτε για λίγο σε μια ζωηρή παρέα παιδιών και να ζήσετε από κοντά τις ανέμελες έγνοιες τους.
3. Θέλετε να θυμηθείτε πώς είναι μια ιστορία σαν εκείνες του παλιού καιρού, όπου οι ήρωες είχαν να αντιμετωπίσουν αληθινά προβλήματα επιβίωσης και ουχί φαντασιακά άλυτα ψυχολογικά προβλήματα.
3. Θέλετε να ζήσετε τη χαρά των μικρών παιδιών που προσπαθούν κάτι πολύ και τελικά το καταφέρνουν πλησιάζοντας θριαμβευτικά μερικά βήματα ακόμη προς την ενηλικίωση.

Τότε ελάτε να πάρετε μέρος στο διαγωνισμό:

Τί πρέπει να κάνετε:

1. Like στη σελίδα Days of Bliss
2. Κοινοποίηση τη φωτογραφία του διαγωνισμού που θα βρείτε εδώ.
3.  Συμπλήρωση της παρακάτω φόρμας:

Όροι Διαγωνισμού:

Ο διαγωνισμός θα είναι ανοιχτός μέχρι την Τρίτη 5 Απριλίου 2016.
Η πρόσκληση αφορά την παράσταση της  Κυριακής 10 Απριλίου στις 15.00 η ώρα.
Το αποτέλεσμα θα ανοινωθεί αμέσως μετά εδώ στο ιστολόγιο.
Ο/η τυχερός/ή θα ειδοποιηθεί μέσω email.
Έγκυρες θα θεωρηθούν οι συμμετοχές που έχουν ακολουθήσει και τα 3 βήματα και έχουν συμπληρώσει όλα τα πεδία της φόρμας.

Θέατρο Ακροπόλ – Παιδική σκηνή / Διεύθυνση: Ιπποκράτους 9, Αθήνα 106 79

Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 

Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

Best Winter Activity for kids: Biscuit House

Η πιο απολαυστική μας χειμερινή δραστηριοτήτα για τις κρύες μέρες που απαιτούν κλείσιμο στο σπίτι, είναι το μπικοτο-σπιτο.
Καθώς ο χειμώνας τώρα αρχίζει για τη χώρα μας και οι κρύες μέρες είναι μπροστά μας για τους επόμενους δυο μήνες, αυτή είναι μια πρόταση για τις μέρες που έρχονται.

Today i am sharing with you our most favourite of favourite winter activities:
The famous Biscuit House!
As the winter is just starting for us here in Greece with the next two months being (oddly) the coldest of all year, this is a perfect suggestion for a stay-at-home activity with the kids.

About Last Weekend

Ελάτε να σας πω τα νέα μας.
Τo Σάββατο που λέτε, επιδοθήκαμε στην τέχνη του cocooning.

Μαγειρέματα, βιβλία, γλυκά κεράσματα, αγκαλίτσες είχαν την τιμητική τους.

Ο,τιδήποτε, αρκεί να διαδραματιζόταν μέσα στο σπίτι.

Το πιο όμορφο κομμάτι του χειμώνα είναι που τα σπίτια μεταφορφώνονται σε ζεστές αγκαλιές όπως δεν είναι ποτέ όλες τις άλλες εποχές.
Λατρεύουμε οικογενειακώς αυτήν την πλευρά της πιο κρύας εποχής.

Φτιάξαμε λοιπόν τα αγαπημένα μας νηστίσιμα/vegan μπισκότα.

 Εφόσον το μισό περίπου χρόνο του έτους είμαστε σε vegan διατροφή, έχουμε πια ξεχωρίσει κάποιες συνταγές ως δοκιμασμένες και λατρεμένες.

Μία από αυτές είναι για αυτά τα λαχταριστά Choc Chip Cookies:

2015 Bliss Advent

Καλό μήνα!

Την προηγούμενη Πέμπτη τα παιδιά δεν είχαν σχολείο, οπότε η μέρα κρίθηκε κατάλληλη για κατασκευή.

Φτιάξαμε -τί άλλο;- το ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησής μας.

It's Crafty Summer After All

Αν υποθέσουμε ότι η ημέρα που ανοίγουν τα σχολεία είναι η επίσημη μέρα λήξης του καλοκαιριού, τότε μας μένει ακριβώς ένας μήνας διακοπών ακόμη.

Σε περίπτωση λοιπόν, που ξεμείνατε από ιδέες προς τροφοδοσία των δημιουργικών ανησυχιών των πιτσιρικιών, σήμερα έχω να σας προτείνω μερικές ιδέες που δοκιμάσαμε εμείς και μας άρεσαν πολύ.

Ζωγραφική σε ρούχα.

Μαρκαδόροι, υγρή μπογιά για πινέλα, υπάρχουν πολλές λύσεις εκεί έξω για ζωγραφική σε ύφασμα ανάλογα με ποιό μέσο ή τεχνική προτιμάτε και σας βολεύει καλύτερα.

Ένα λευκό μπλουζάκι και η πλουσιοπάροχη συλλογή από σχέδια του ίντερνετ είναι τα συστατικά της επιτυχίας. 

Εμείς διαλέξαμε τους μαρκαδόρους και ψάξαμε στο pinterest την λέξη doodles.

Βάλαμε μέσα στο μπλουζάκι ένα ξύλο κοπής για να μην περάσει η μπογιά από κάτω, αλλά και για σταθερότητα.
Σχεδιάσαμε πρώτα με μολύβι και κατόπιν περάσαμε την μπογιά.

Και voila!

Μετά την ολοκλήρωση του σχεδίου, είναι καλό να πατήσουμε με το σίδερο το σχέδιο για να κρατήσει περισσότερο.
Είναι μια κατασκευή εύκολη που ενθουσίασε παααρα πολύ τα παιδιά, καθώς το αποτέλεσμα είναι κάτι που θα το φορέσουν και θα το χαρούν για πολύ.
Η αλήθεια όμως είναι ότι περίμενα αυτή η κατασκευή να κρατήσει τα παιδιά απασχολημένα για πολύ περισσότερο. Πέρα από την προετοιμασία μέχρι να βρουν το σχέδιο που θα έφτιαχναν τελικά, ο χρόνος απασχόλησης ήταν όσο μια κανονική ζωγραφιά σε χαρτί.
Επόμενη κατασκευή:

Ράψιμο μιας κούκλας στο χέρι.

Είναι μια κατασκευή που βλέπω πολύ καιρό στο pinterest και τη ζηλεύω αφάνταστα για τις δυνατότητες που δημιουργεί. Μπορεί κανείς να ξεκινήσει από ένα απλό μονοκόμματο κουκλάκι και να καταλήξει σε πιο ολοκληρωμένες κούκλες όπως αυτή από την καταπληκτική από την Alicia Paulson:

Maggie Kit for Easter

Επειδή ο προηγούμενος μήνας μας ήταν φορτωμένος, δεν είχα καθόλου χρόνο για να φτιάξω εγώ ένα pattern από αυτά που υπάρχουν δωρεάν online και τεμπέλα όπως είμαι, αγόρασα ένα έτοιμο από το εξωτερικό.
Το kit περιείχε τα εξής:

Χωρίς να το έχουμε ολοκληρώσει ακόμη, είναι μέχρι στιγμής η καλύτερη κατασκευή μας.

Πολλή εκπαίδευση στην υπομονή, στη λεπτομέρεια και η αγαπημένη μας ασχολία μαζί με το πρωινό. 

Ένας εξαιρετικός τρόπος να αφεθεί και η μαμά για λίγο στο διάβασμα του αγαπημένου της βιβλίου.

Το ωραίο είναι ότι καθώς οι κατασκευές μας φτάνουν στο τέλος τους, άρα κοντεύαμε να ξεμείνουμε (οποία έκπληξις!) έφτασε πριν λίγες μέρες στο snail mail μας ένα δωράκι από την Άννα του καταπληκτικού In My Closet: Kit για κατασκευές!!!!
Κουμπιά, μικρά κομάτια ύφασμα, χάντρες, δαντέλες.
Η χαρά του crafter.

Ένα βαλιτσάκι γεμάτο με υλικά κατασκευών, έτοιμο για να έρθει μαζί στις διακοπές μας.

Τα παιδιά δεν μπορούσαν να φύγουν από το πλάνο ώστε να τραβήξω μια σωστή φωτογραφία. Με το ζόρι το ξαναμάζεψα όλο, ώστε να μείνει ακέραιο για τις διακοπές.

Το πιο υπέροχο από όλα ήταν αυτό το φακελάκι:

Σποράκια για κάτι που θα φυτευτεί σε δημόσιο χώρο, χωρίς να ξέρουμε τί θα ανθήσει εκεί.
Η πιο ωραία έκπληξη.
Άννα σε ευχαριστούμε πάρα πολύ.
Το βαλιτσάκι θα έρθει μαζί μας την ερχόμενη εβδομάδα που θα λείψουμε για ξεκούραση.
Μέχρι τότε ευχές πολλές για καλό υπόλοιπο διακοπών σε όλους & Καλή Παναγιά!

Summer Plans!

Κάθε χρόνο τέτοια εποχή μου αρέσει να κάνω σχέδια για το καλοκαίρι και να τα μοιράζομαι μαζί σας. Τα περσυνά μπορείτε να τα διαβάσετε εδώ.

Καθώς διανύουμε λοιπόν την τελευταία εβδομάδα του σχολείου, ήρθε επίσημα η στιγμή για σχέδια, ή απλώς για dream-building!

Φέτος όλα ξεκίνησαν με μια κοπιώδη αναζήτηση δραστηριοτήτων, summer camp και σχολείων για το καλοκαίρι. Με ατελείωτες συζητήσεις με φίλους περί του πώς διαχείριζονται το καυτό θέμα της εργασίας όταν υπάρχουν στο σπίτι παιδιά που διακοπεύουν, κτλ κτλ

…Και τελικά όλα κατέληξαν στην ανάλαφρη προσγείωση πάνω σε αυτό το άρθρο που είχα πολύ ανάγκη να διαβάσω φέτος και το συστήνω σε όσους από εσάς νιώθετε έστω και λίγη ανησυχία για το πώς θα απασχολήσετε τα παιδιά στο σπίτι το καλοκαίρι:
The Incredible List of 10 Steps to Create a Magical Summer for Kids

Λάτρεψα κάθε ένα από τα βήματα που προτείνει και νομίζω ότι θα το εφαρμόσουμε κατά γράμμα:

1. Start with a soundtrack/ Ελληνιστί "…βάλε μουσική..."

Αυτό θα είναι το εύκολο μέρος, το καλό ξεκίνημα!

2. Find water. Enter. Repeat/ Βρες νερό. Βούτηξε. Επανάλαβε

Τα παιδιά το έχουν απαιτήσει ήδη, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να το παρακάμψουμε. 

O βασικός λόγος που παραμένουμε στη suburbia.

3. Surround them with books/ Περιτριγύρισέ τα με βιβλία

Συνδρομή στην Δημοτική βιβλιοθήκη.  Check!

4. Do nothing/ Μην κάνεις τίποτε

Αυτό ήταν το καλυτερο μέρος και το κομμάτι που με βοήθησε πιο πολύ να χαλαρώσω. 

Επιλεκτική απραξία! Κάποιοι ισχυρίζονται ότι είναι η μητέρα της δημιουργικότητας.

5. Spend lots of time in nature/ Πέρνα πολλή ώρα στη φύση

Εντάξει, μετράει και η θάλασσα, ε;  :) 

6. Watch foreign films and documentaries and amazing animation/ Δείτε ξενόγλωσσο κινηματογράφο & ντοκυμαντερ

Μμμμ δεν ξέρω για αυτό, ίσως το φυλάξω για βραδάκια με τον καλό μου

7. Make a big ole awesome craft/ Κάντε μια εντυπωσιακή κατασκευή

Υπάρχει κάτι που μου ζητουν καιρό τώρα και ποτέ δεν είχα χρόνο να ασχοληθώ: 

να τους μάθω την ραπτομηχανή. 

Φέτος μάλλον ήρθε ο καιρός!

Θα χρησιμοποιήσω αυτή τη σειρά μαθημάτων για παιδιά:

5 week Summer Sew School (και ο Θεός βοηθός)

8. Explore your neighborhood and city/ Εξερευνήστε την γειτονιά και την πόλη σας.

Δεν χρειάζεται καν επεξήγηση. Ζούμε στην πιο ενδιαφέρουσα γωνιά του πλανήτη

9. Have your child set a goal and accomplish it by summer's end/ Βάλτε το παιδί να θέσει στόχο που θα πραγματοποιήσει μέχρι το τέλος του καλοκαιριού.

Πάλι, υπάρχει αίτημα ανοιχτό. Θέλουν λένε, να μας καταλαβαίνουν όταν μιλάμε αγγλικά μεταξύ μας, κάτι που κάνουμε ακριβώς όταν δεν θέλουμε να μας καταλαβαίνουν, αλλά τέλος πάντων! 

10. Make magic/ Κάντε τα όλα μαγικά.

Σκοπεύουμε να το πετύχουμε με μικρές ολιγοήμερες εξορμήσεις που έχουν ήδη μπει στο πρόγραμμα και για τις οποίες δεν ξέρουν τίποτε. Απλά θα ξυπνήσουν κάποια πρωινά και θα βρίσκουν τις βαλίτσες έτοιμες για το άγνωστο. Σσσσσς!

Σας χαιρετώ με εικόνες από την πρώτη μας εξόρμηση στην παραλία με τα μαγιώ που διάλεξαν φέτος μόνα τους για πρώτη φορά τα παιδιά.

Κάθε χρόνο διάλεγα εγώ για λογαριασμό τους και έκλινα προς τα σχέδια τύπου σερφ για να έχουμε σίγουρη αντιηλική προστασία. Φέτος που μεγαλώσανε, δεν υπήρχε περίπτωση να τα πείσω για αυτή την επιλογή. Η επόμενη λύση ήταν τα μαγιώ της Sunuva που εγγυώνται ότι έχουν δείκτη προστασίας UPF 50+.

Με κέρδισαν εκτός των άλλων, για τα όμορφα σχεδιά τους, που παραμένουν παιδικά ενώ έχουν και έναν αέρα λίγο vintage. Αν αρέσουν και σε εσάς μπορείτε να τα βρειτε είτε στο βρετανικό site εδώ ή στο ελληνικό Alice On Board.

Λοιπόν; Εσείς τί σχέδια έχετε για φέτος;

Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 

Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

Coffee Time the Eastern way

Το σπίτι που μένουμε τώρα είναι γεμάτο με τριανταφυλλιές και μια μεγάλη βεράντα ακριβώς μπροστά τους..

Κάθε γνήσιος ανατολίτης γνωρίζει ότι αυτή είναι η ιδανική συνθήκη για πιεί τον καφέ του.

Όπως επίσης, κάθε γνήσιος ανατολίτης φροντίζει με ευλάβεια να χωρέσει κάπου εκεί κατά το απογευματάκι - στο golden hour- την ώρα του καφέ.
Όχι του καφέ στο ποτήρι που τον παίρνεις και τρέχεις, ή μιλάς, ή συλλογίζεσαι ακατάσχετα για όλα όσα εκκρεμούν να γίνουν… όοοοχι! 

Του άλλου, του ανατολίτικου καφέ.

Στο καλό φλυτζανάκι, με το μικρό επιτηδευμένο κέρασμα, ανάγνωσμα, την ησυχία και τον σούπερ αργό ρυθμό που σου επιτρέπει να θυμηθείς ποιός είσαι.

Οι μέρες μας όμως γέμισαν τόσο ασφυκτικά με υποχρεώσεις που δεν υπάρχει πια ούτε ίχνος ανατολίτικου ρυθμού εδώ τριγύρω. Αυτή η χρονιά έχει υπάρξει πολύ ευλογημένη για εμάς από πλευράς εργασίας, όμως αυτό σημαίνει πολλές ώρες μπροστά στον υπολογιστή και έναν διαρκή αγώνα για σωστή κατανομή χρόνου μεταξύ εργασίας και παιδιών. 

Πόση δουλειά να αναλάβεις, πόση να αφήσεις, παρότι δεν το θέλεις;

Πόσος χρόνος είναι αρκετός χρόνος για τα παιδιά; 

Νιώθω ήδη ότι έχουμε χάσει την επαφή που είχαμε από τότε που γράφτηκαν στο ολοήμερο και τα παίρνουμε στις 4. Δεδομένου κιόλας ότι κοιμόμαστε από τις 8, μένει μόνο ένα 4ωρο. Τί να πρωτοκάνουμε! Οι κατασκευές έχουν κοπεί μαχαίρι, οι ώρες κοινής περιπλάνησης στον υπολογιστή για να γνωρίσουμε τα θαυμάσια του κόσμου επίσης, και ο εκνευρισμός έχει αυξηθεί κατακόρυφα.

Και είναι γνωστό ότι όταν κανείς φτάσει στα όριά του ξεχνά τις ραφιναρισμένες, μοντέρνες παιδαγωγικές λύσεις και καταφεύγει σε ό,τι αρχέγονο ξεπηδά από μέσα του, από τις καταβολές του.

…όπως την ιεροτελεστία του ανατολίτικου απογευματινού καφέ.
Το επιλεκτικό ωριαίο ραχάτι, παρόλα τα βουνά υποχρεώσεων που εκκρεμούν και θα έκαναν κάθε καθωσπρέπει νεο-γιάπι να μας αποκαλέσει τεμπέληδες.

 Σερβίρουμε ζεστό καφεδάκι για τους γονείς και ζεστό Nesquik για την πιτσιρικαρία. 

Είναι το ρόφημα-comfort drink που τα μικρά απολαμβάνουν απεριόριστα. 

Μας αρέσει εκτός των άλλων διότι έχει εμπλουτιστεί με βιταμίνες C, D, όπως & τον πολυπόθητο σίδηρο στον οποίο έχουμε μόνιμη έλλειψη.

Δίνει όλα τα στοιχεία που είναι ωφέλιμα για τον οργανισμό αλλά και με πολύ καλή γεύση.  

Φροντίζουμε για φροντισμένο συνοδευτικό.

 Παίρνουμε τα αγαπημένα βιβλία από τη δανειστική μας.

Κάνουμε πώς δεν βλέπουμε ατυχήματα & ατζαμοσύνες.

Και voila!

Λίγος χρόνος για να πούμε τα νέα του σχολείου, να ηρεμήσουμε τις εντάσεις, να πάρει η μαμά λίγες ανάσες, μα κυρίως, χρόνος να θυμηθούμε πόσο αγαπιόμαστε και πόσο απολαμβάνουμε ο ένας την παρουσία του άλλου.

Απαραίτητο συστατικό:

το πρωί πριν φύγουν να τους ψιθυρίσω συνομωτικά στο αυτί μετά το φιλάκι, 

"σε περιμένω το απόγευμα για καφεδάκι"...

Χρόνος για να ρουφήξουμε την ευωδιά από τα τριαντάφυλλα… 

Disclaimer: Άρθρα-προτάσεις σαν αυτό, υποστηρίζονται από συνεργασία με εταιρείες των οποίων προϊόντα ή υπηρεσίες χρησιμοποιώ, αγαπώ και προτείνω έτσι και αλλιώς. 

Με τον τρόπο αυτό επισφραγίζεται η εμπιστοσύνη μου στις εταιρείες αυτές, αλλά και υποστηρίζεται ευγενικά η καλή πορεία αυτού του blog.

Preparing Vacations with (a lot of) Kids

Τί σινιάλα σας στέλνει ο εαυτός σας όταν χρειάζεται ξεκούραση;

Κάποια ασθένεια;  Γκρίνια; Νεύρα; Do you go crazy?

Το πιο ξεκάθαρο σήμα που λαμβάνω εγώ είναι η τάση να σκαλίζω προορισμούς διακοπών.

Μπορεί να έχω έναν τόνο δουλειάς στον υπολογιστή και μία τυχαία φωτογραφία σε κάποιο site να γίνει ξαφνικά αφορμή να διρευνήσω εξονυχιστικά το συγκριτικό κόστος τριών ημερών στην Ύδρα με τρεις ημέρες στις Σπέτσες και όλες τις δραστηριότητες που θα ευχαριστούσαν εμάς και τα παιδιά σε κάθε επιλογή.

Μπορεί να έχει περάσει μία ολόκληρη ώρα προτού διαπιστώσω ότι ουπς! πάλι ξεχάστηκα, αλλά και μόνο αυτή η αναζήτηση με έχει ανανεώσει.

Αυτές τις μέρες δε σας κρύβω ότι μου συμβαίνει πάλι να ψάχνω λίγες μέρες απόδρασης για το Πάσχα, ξεκάθαρη ένδειξη ότι πλησιάζω στο battery low :)

Μιας και συχνά πυκνά με ρωτάνε -λόγω πολυτεκνίας- πώς τα καταφέρνουμε με τις διακοπές και ποιοί προορισμοί είναι καλύτεροι για παιδιά, σκέφτηκα να μοιραστώ μαζί σας τα 4 βασικά σημεία της προετοιμασίας μας.

1. Διαλέγουμε προορισμό, με βάση τις εξής αρχές:

Κάθε προορισμός είναι kids friendly, αρκεί να ξέρω από πριν πού θα ξεκουραστούν ή/και θα χαρούν τα παιδιά. 

Ακόμη και το πιο ασφυκτικό περιβάλλον, όπως μία έκθεση τέχνης όπου δεν θα μπορούν να μιλήσουν καν μεγαλόφωνα (και ναι, το έχουμε κάνει πριν ακόμη κλείσουν τα 2 έτη) θα πάει μια χαρά αν τα έχουμε προετοιμάσει κατάλληλα και αν ταυτόχρονα έχουμε φροντίσει για το πού θα εκτονώσουν μετά την περίσσια ενέργειάς τους.

Τα πάντα εξαρτώνται από το πόση ενέργεια είμαστε εμείς διατεθειμένοι να βάλουμε.

Αν δεν έχουμε δυνάμεις για να κρατάμε στενά τα όρια, μπορεί να επιλέξουμε κάτι πολύ χαλαρό σαν την Αγία Άννα ή το κτήμα Αμφίκαια, ή αν θέλουμε να βάλουμε παραπάνω ενέργεια, μπορεί να διαλέξουμε πιο δύσκολα μονοπάτια, όπως οι χειμωνιάτικες διακοπές στην Θεσσαλονίκη με 2 παιδιά κάτω των 2 (τις οποίες δυστυχώς δεν έχω καταγεγραμμένες εδώ στο blog) ή η πεζοπορία στη φύση και με τα 4.

2. Διαλέγουμε διαμονή, με τις εξής προυποθέσεις:

Να είναι καθαρά, να είναι καθαρά, να είναι καθαρά, ακόμη και αν το πληρώσουμε λίγο παραπάνω. Δε θεωρώ τον εαυτό μου μυγιάγγιχτο και έχω μείνει κατά καιρούς σε πολύ αμφιβόλου καθαριότητος μέρη. Όμως! κανείς δεν θέλει να κυνηγά 4 παιδιά για να μην ακουμπήσουν τίποτε μέσα στο δωμάτιο από αηδία. Δεν ξεκουράζεται κανείς έτσι.

Να υπάρχει οπωσδήποτε ψυγείο και αν γίνεται ένα βασικό κουζινάκι. Θα εξηγηθώ εκτενέστερα σε επόμενη ενότητα.

Παρενθετικά βέβαια να πω ότι τις καλύτερες διακοπές, τις έχουμε κάνει σε σπίτια φίλων, σε εξοχικά που μας τα παραχωρούν για λίγες μέρες και αυτή είναι η πιο εγγυημένη επιλογή, όπως εδώ στο Πήλιο. Νομίζω ότι είναι ο λόγος που sites σαν το airbnb.com είναι τόσο δημοφιλή. Συνήθως οι φίλοι μας έχουν τα ίδια στανταρτς με εμάς και ξέρουμε από πριν τί μας περιμένει. Πέρα από την μία και μοναδική αρχική δυσκολία του να καθαρίσεις ένα σπίτι που ήταν κλειστό για μέρες, υπάρχει πάντα η ζεστασιά από την αίσθηση της παρουσίας τους σε όλο το χώρο, μπορούμε να μείνουμε όσες μέρες θέλουμε, ή να φύγουμε χωρίς περιορισμό και ένα ολόκληρο σπίτι είναι πολύ πιο βολικό για οικογένεια από ότι το ξενοδοχείο.
Τέλος έχουμε πάντα το νου μας να αφήσουμε στο σπίτι κάποιο δωράκι για τους φίλους μας, μαζί με τα πάντα καθαρά και περιποιημένα για όποτε επιστρέψουν, ώστε η διαμονή μας να είναι και για εκείνους δώρο. 

3. Πακετάρισμα, με βάση τις αρχές του ζεν μινιμαλισμού.

Κάθε παιδί διαλέγει τα ρούχα του, μια αλλαξιά για κάθε μέρα. 

Κάθε παιδί δικαιούται μία προσωπική τσάντα (μικρή) και μόνο όσα παιχνίδια χωρέσουν σε αυτή, μαζί με το νερό και ένα μικρό σνακ.

Κάθε παιδί έχει μαζί του ένα μικρό μαξιλαράκι και ένα μικρό σεντόνι. Έχουμε προμηθευτεί κάτι πολύ μικρά μαξιλαράκια από την ΙΚΕΑ (κάτι σαν 2 ευρώ κόστος) τα οποία είναι σωτήρια μέσα στο αυτοκίνητο για υπνάκους on the go, αλλά και στο ξενοδοχείο. Συνήθως η αλλαγή περιβάλλοντος δυσκολεύει τα παιδιά και το βράδυ δεν είναι εύκολο να τα πάρει ο ύπνος, αλλά αυτά τα μαξιλαράκια και το σεντόνι που μυρίζουν σπίτι, will do the work.

Δεν παίρνουμε ποτέ μαζί, σεσουάρ, μπλέντερ, σίδερο ή άλλες μικροσυσκευές που πιάνουν έξτρα χώρο. Τελευταία έχουμε εφαρμόσει και πιο extreme μέτρα πακεταρίσματος, όπως το να μην πάρουμε καρότσι μαζί ή να πάρουμε μόνο 2-3 αλλαξιές για κάθε παιδί και να βρούμε πλυντήριο στο προορισμό μας, αλλά φυσικά αυτό δεν είναι πρακτικό για όλους και "don't try it alone" αν δεν είστε πρόθυμοι να ασχοληθείτε με λίγη λάτζα στις διακοπές.

4. Φροντίζουμε το φαγητό, με ευλάβεια!

Κάποτε μου είπαν ότι τα παιδιά είναι χαρούμενα αν έχουν πολύ παιχνίδι και καλό φαγητό. So true! Γι'αυτό στο αυτοκίνητό μας υπάρχει πάντα ψυγειάκι γεμάτο με αυτό που λέμε clean food. Είναι κάτι που προετοιμάζω μέρες πριν μαζί με όλα τα υπόλοιπα που πακετάρουμε. Σάντουιτς, ή αραβικές πίτες με υγιεινά υλικά, ίσως και πιο περιποιημένα από άλλες φορές για να έχω δέλεαρ/αντίβαρο στις σαχλαμάρες που θα δουν έξω στα μαγαζιά. Πολλά φρούτα και τα αγαπημένα τους λαχανικά ντοματίνια, δακτυλάκια καρότου, αγγουριού κτλ που τα κρατούν καλά ενυδατωμένα. Κάποιες φορές υπάρχει ακόμη και γεύμα κανονικό μέσα σε αυτό το ψυγειάκι, με πλαστικά πιάτα, κουταλοπιρούνια, τραπεζομάντηλο του πικ νικ και όλα τα κομφόρ. Κάνουμε πάντα στάση για πικ νικ στη διαδρομή. Είναι κάτι που κάνει το ταξίδι πιο ξεκούραστο και φτάνουμε στον προορισμό γεμάτοι ενέργεια. Έχουμε δοκιμάσει σχεδόν όλους τους τρόπους να στήσει κάποιος πικ νικ και καταλήξαμε ότι αν δεν υπάρχουν προδιαγραφές με τραπέζια και πάγκους, ο πιο πρακτικός τρόπος είναι αυτός:

Περιλαμβάνει το λιγότερο λέρωμα για τα παιδιά και μπορείς πάντα να βρεις ένα σημείο με ωραία θέα. Το καλύτερό που μας έτυχε ποτέ ήταν στην Άνδρο, όταν είχαμε γυρισμένο το αυτοκίνητο στη θάλασσα και ξαφνικά κατέβηκαν πάπιες κοντά μας. Ήταν σαν να είχαμε τηλεόραση μαζί με το φαγητό, μα στο πιο υγιεινό του.  

Όταν φτάσουμε στον προορισμό, η επόμενη στάνταρτ στάση είναι πάντα το σούπερ μάρκετ.

Γάλα, γιαούρτι, μερέντα, φρούτα, ψωμί, τυρί είναι οι κλασικές προμήθειες που έχουμε πάντα στο ψυγειάκι του ξενοδοχείου που σας προανέφερα. Αν υπάρχει και κουζινάκι, θα έχουμε σίγουρα αυγουλάκια, το αγαπημένο μίνι γεύμα όλων μας. Η εκδοχή των ποσέ πάνω σε μια φέτα ψωμιού με ντομάτα, παρότι προτείνεται για πρωινό κάνει για εμάς την τέλεια εκδοχή για βραδινό διακοπών.

πηγή

και τέλος…

5. Εκτίμηση χρόνου ταξιδιού
That's a tricky one. Κάτι που μου πήρε καιρό να αποδεχτώ, είναι ότι οι χρόνοι όταν ταξιδεύεις με παιδιά είναι πολύ αλλιώς. Μην πιστέψετε ούτε για ένα λεπτό ότι η διαδρομή θα διαρκέσει για εσάς όσο και στους υπόλοιπους "κοινούς θνητούς", εκτός και αν ταξιδέψετε σε ώρες που τα παιδιά κοιμούνται. Σε κάθε άλλη περίπτωση, υπολογίστε ότι η διαδρομή θα πάρει περίπου 50% περισσότερο χρόνο. Αν πχ. η απόσταση Αθήνα-Θεσσαλονίκη είναι 5 ώρες, υπολογίστε ότι θα κάνετε τουλάχιστον 8. Προετοιμαστείτε από πριν έχοντας βρει ενδιαφέροντα σημεία στη διαδρομή για στάσεις. Ακόμη καλύτερα για μεγαλύτερες διαδρομές είναι η διανυκτέρευση στα μισά.
…τέλος, πάρτε μαζί ηχητικά παραμύθια σε cd, usb, κασέτες, ή όποια μορφή τα βρείτε. Είναι σωτήρια!

Ελπίζω να σας ετοίμασα κατάλληλα για τις πασχαλινές διακοπές.
Τώρα το μόνο που μένει: