Έτσι απλά, μπήκα μια μέρα μέσα στο δωμάτιο και τον βρήκα σηκωμένο στα γόνατα να σκαλίζει τα καλάθια με τα παιχνίδια.
Αποχαιρέτισα με συγκίνηση το βρέφος που είχα μέχρι εκείνη τη στιγμή,
καλωσόρισα αυτό που οι αγγλόφωνοι φίλοι μας λένε toddler
και πήρα μια βαθειά ανάσα "...αρχίσαμε το κυνηγητό"

And just like that,
i entered the playroom one day and saw him on his knees
searching through the toys.
I bid farewell to the baby he was until then
i welcomed the new toddler
and took a deep breath
"here starts the all-day chasing"


Αυτή είναι μια από τις σκηνές που θέλω να θυμούνται τα μικρά μου όταν μεγαλώσουν.
Τα απογεύματα με τους "αλλιώτικους" ρυθμούς, τους πιο ήπιους,
στο σπίτι των παππουδογιαγιάδων,
στις μικρές αυλές με τη μυρωδιά του φρεσκοψημμένου καφέ...
και εκείνα να χοροπηδούν από αγκαλιά σε αγκαλιά.
Το μόνο μέρος που έχουν άδεια να φέρονται σαν βασιλιάδες.

This is one of the moments i want my children to favor.
The afternoons in the house of the grandparents.
The place where time moves slower,
where everyone is crowded in tiny verandas that are filled with the smell of fresh Greek coffee.
The place where they can't have enough hugs.
The only place they are allowed to feel and act like kings and queens.



Πάσχα χωρίς λαμπάδα δεν γίνεται!
Εδώ η λαμπαδίτσα που ετοιμάσαμε με τα παιδιά για το βαπτιστήρι.
Είναι 3 ετών και όπως βλέπετε, η λαμπαδίτσα του είναι κοντούλα σε σχέση με αυτές του εμπορίου, ώστε να μπορεί να κουμαντάρει καλύτερα το ύψος της,
χωρίς να καίγεται... ή να καίει τους τριγύρω.

ΥΓ. Ο κος Μπλογγερ αποφάσισε να μου ανεβάζει τις φωτογραφίες θολές.
Παρόλα αυτά αν κλικάρετε πάνω τους τις βλέπετε κανονικά.
Αν υπάρχει κάποιος εκεί έξω που μπορεί να γνωρίζει πώς να το διορθώσω,
θα του ήμουν ευγνώμων αν μπορούσε να γράψει δυο γραμμές!

There is no Easter without the happy colored Easter cadle.
This is the candle we made for our 3 year old godson.
As you can see it is only so short
(unlike the ones you find in trade)
so that he will better manouver it
without get burnt or... burning someone in front of him.

PS. Mr Blogger has decided to upload my pictures blurring.
If you click on them though you will see them properly.
If there is anyone out there that might know how i could fix it
i would be more than grateful to receive a few lines.



Ένα καφετί κουνέλι τρύπωσε στην αυλή μας την ίδια μέρα που στολίσαμε το σπίτι με πασχαλιάτικα κουνελάκια.
Τα παιδιά κόντεψαν να πάθουν έμφραγμα από τη χαρά τους...
...και μετά -ως αναμενόταν- γκρίνιαζαν όλη μέρα που δεν καταφέραμε να το πιάσουμε κιόλας!

Α brown rabbit run into our yard on the same day
we decorated the house with Easter bunnies.
Children almost got a stroke from their joy...
...and right after that -how typical- they spent the rest of the day
moaning over not having caught it!


Τα ξυπόλυτα πατούσια αρχίζουν να κυκλοφορούν στο σπίτι μας
με τις πρώτες ζεστές μέρες της άνοιξης και
ακούς τον υπέροχο ήχο τους
(αυτό το βιαστικό τσαπα-τσαπα)
μέχρι σχεδόν τις αρχές Νοέμβρη.
Εσείς ξεκινήσατε το ξυπολυταριό;

Bare toes tend to appear in our home in early spring
and one can hear their splendid sound
(that is the hasty tsapa-tsapa going up and down)
up until early November.
When do you start going barefoot?


Tί μαγικό μέρος που είναι οι παραλίες!
Εκεί όλες οι γκρίνιες παύουν,
όλα τα παράπονα ξεχνιούνται,
τα ασταμάτητα "μαμα!μαμά!" τα παίρνει το κύμα
και χαρούμενα χαμόγελα ανθίζουν στα χείλη των πιτσιρικιών μου.
Πότε θα ξαναφτιάξει ο καιρός?

What a magical place the beach can be?
It is the place where all moaning ceases
all complaints are forgotten
the never-ending "mommy!mommy!" is faded away by the sound of the waves
and smiles are blooming again.
When is the sun coming back again?



...και άλλα περίεργα μέρη όπου βρίσκω φυλαγμένα παιχνίδια!

...more of the weird places in which i find hidden toys!



Ίδια φωτογραφία, διαφορετική επεξεργασία.
Δε μπορούσα να αποφασίσω ποιά μου αρέσει καλύτερα.
Εσείς ποιά προτιμάτε;

Different processing on the same photo.
Couldn't decide which one i like the most.
What would you choose?



Προφανώς όσο ανοίγει ο καιρός θα μεγαλώνουν και τα διαστήματα μεταξύ αναρτήσεων.
Οι φωτογραφίες όμως βγαίνουν κανονικά και περιμένουν υπομονετικά στο αρχείο μέχρι να έρθει η ώρα τους να δουν το φως της μπλογκόσφαιρας.
Άνοιξη λοιπόν και δεν μπορούσε να λείψει μια φωτογραφία με αμυγδαλιές.

As days grow bigger and the weather is tempting us to spent more time outdoors
it is more than fair that intervals between posts are to grow bigger as well.
Photographs are being shot in time though
and are kept waiting in the file for their time to meet the light of blog-o-sphere.
Spring is here and i couldn't miss shooting the blooming almond trees.

"Πόσα (πρέπει να) ξέρει η μανούλα;"
μεταξύ αυτών και κομμωτική,
για τις φορές που δεν θέλει επ' ουδενί να πάει στο κομμωτήριο,
αλλά θέλει οπωσδήποτε "εκείνο το κούρεμα που έχει το κοριτσάκι!"

How many are exactly the skills a mommy should have?
Well... among others i listed hairdressing in case you were wondering.
It is used in those days that she will just NOT go to the hairdressers'
but still won't stop whining for "that girls' haircut"

Ευτυχώς, επιτυχία!

Success and smiles
thank God!

Καθώς η νηστεία φτάνει προς το τέλος της,
τσακώνουμε την κοιλιά μας να γουργουρίζει όλο και πιο συχνά,
ξεκάθαρη ένδειξη ότι πρέπει να
βγει από το ντουλάπι η
(τελειοποιημένη πια μετά από τόσες πείνες και πανεύκολη)
συνταγή για

Νηστήσιμη Πίτσα

1 φλυτζάνι χλιαρό νερό
1μιση κουτ.σουπ. ξηρή μαγιά
1 κουτ. σουπ. ζάχαρη
1/2 κουτ. γλυκ. αλάτι
750γρ αλεύρι

Σάλτσα ντομάτας:
πελτέ ντομάτας 250γρ
4 κουτ. σουπ. κέτσαπ
2 κουτ. σουπ. μουστάρδα

πιπεριά φλωρίνης ψητή και σε άλμη
πιπεριά πράσινη
τυρί φυτικό (λευκό τύπου φέτα, ή κίτρινο τύπου κασέρι)
Όλα ψιλοκομμένα

Ανακατεύουμε καλά το νερό με τη μαγιά μέχρι να μην έχει σβόλους και ρίχνουμε τα υπόλοιπα υλικά με τη σειρά που είναι γραμμένα.
Ζυμώνουμε καλά.
Σκεπάζουμε και αφήνουμε να φουσκώσει για μισή ώρα περίπου.

Στο μεταξύ ανακατεύουμε καλά τα υλικά της σάλτσας μέχρι να γίνουν ένα.

Ξαναπιάνουμε τη ζύμη και την απλώνουμε
(με τη βοήθεια λίγου έξτρα αλευριού που βάζουμε στη χούφτα)
σε βουτυρωμένο ταψί.

Απλώνουμε τη σάλτσα και μετά τα λαχανικά.

Τέλος ρίχνουμε το τυρί.
Εγώ εδώ προτίμησα τη φέτα για πιο χωριάτικη γεύση.
Αν το διαλέξετεκι εσείς να υπολογίσετε τα 2/3 της ποσότητας που θα βάζατε για κίτρινο τυρί,
διότι είναι αρκετά αλμυρό.

Επίσης επιμένω στην πιπεριά φλωρίνης,
διότι χωρίς αυτή είναι σαν να φτιάχνεις άλλη πίτσα.

Τέλος ραντίζουμε με λίγο ελαιόλαδο τα υλικά από πάνω
και ψήνουμε στους 200 βαθμούς με την επιλογή για πάνω και κάτω σχάρες.
Θέλει περίπου 3/4 της ώρας, αλλά καλύτερα να το δείτε κατά περίπτωση.

Καλή επιτυχία αν τη δοκιμάσετε και περιμένω εντυπώσεις!

When fasting approaches the end and we can hear our bellies complaining
i know it is time for our favorite
(optimized after many trial/error attempts and super easy)
recipe for

Vegan Pizza

1 cup of lukewarm water
1 and a half tblspoon dried yeast
1 tblspoon sugar
1/2 tspoon salt
750gr flour

Tomato sauce:
250gr concetrated tomato juice
4 tblspoons ketsap
2 tblspoons mustard

green peppers
red peppers that are roasted and kept in brine
soya cheese (either the yellow or the white one that resembles feta)
all finely chopped

For the dough you pour the yeast into the water and stir until there are no blobs.
Then you combine all other ingredients in the order writen above.
You let it rest covered for about half an hour.

Meanwhile you combine all ingredients for the sauce until they look like one.

With some more flour in the palm of your hand you work the dough in a greesed pan until it is well covered.
You top with the tomato sauce,
then the vegetables and last of all the cheese.

In this photo you can see i went for the feta cheese.
If this is also your choice keep in mind that you should use the 2/3 of the quantity you would have used for the yellow cheese because it is very salty.

Also i insist on using the specific kind of red peppers
because they give the pizza a whole new taste.

Finally spread some olive oil drops over the pan and bake in 200C
for about 3/4 of an hour.

Good luck and let me know how it was!

Προκειμένου να ταϊσει το περιστέρι έκατσε ακίνητη, περιμένοντάς το να πλησιάσει,
γύρω στο ένα τέταρτο.
Εύχομαι να το ήξερα νωρίτερα
όταν έψαχνα τη λίστα συμπτωμάτων υπερκινητικότητας και
όταν έκανα ολόκληρο κήρυγμα για την αξία της ηρεμίας και
του "μη τρέχειν πανταχούθε ωσάν τρελός"!

She stayed still waiting for the pigeon to come for about a quarter of an hour!
I wish i knew that some time ago when
looking up the list for symptoms of attention deficit disorder
and when talking my lungs out about the virtues of "tranquilita"
and "not running all over the place like loonies".

Η πρώτη φορά που ένα πιτσιρικάκι συναντά ένα κουτάβι είναι
εξίσου (ίσως και περισσότερο) συγκινητική και απολαυστική όσο η ιστορική στιγμή που ο Κολόμβος ανακάλυψε την Αμερική.

Girl meets puppy.
The first time this ever happens in the life of a child
it is -i may daclare- equally significant and touching as the
historical moment that Colombus found America.

Αγία Όλγα Διμηνίου.

Santa Olga of Dimini.

Ένας Νεολιθικός οικισμός και ένας θολωτός τάφος στην κάρτα μνήμη τους
και αμέσως έχεις υλικό για άπειρες ιστορίες που θα συζητιούνται σε εκείνες τις δύσκολες ώρες που ξεμένεις από φαντασία.

Α neolithic settlement and a Mycenean tholos in their memory card
and you gain enough matterial for discussion
for all those days that your creativity has dried out.



Αν ισχύει αυτό που λένε ότι "σπίτι είναι ο τόπος όπου κανείς ωριμάζει"
τότε σίγουρα μπορούμε να αποκαλούμε την ενορία μας σπίτι.

If what they say is truth about "home being the place where one matures"
then we can definitely call our parish home.


8 μήνες πριν δεν ήξερα καν τί χρώμα είναι τα μάτια του
και τώρα λύνει πολύπλοκα μαθηματικά προβλήματα στον άβακα.

8 months ago i couldn't even tell the color of his eyes
and now his is doing maths on the abacus.


Η παιδική χαρά που πηγαίνουμε είναι, κατ'εμέ, μία από από τις ομορφότερες που υπάρχουν.
Δίπλα στην παραλία, πάνω σε έναν από τους βραβευμένους πεζόδρομους της χώρας μας.
Με πάρκιν δίπλα ακριβώς, ειδικό μαλακό δάπεδο για τα παιδιά...
θα μπορούσα να γράψω ένα κατεβατό ολόκληρο.
Περιέργως όμως, αυτό που με φτιάχνει πιο πολύ είναι οι λάμπες γύρω από την παιδική χαρά. Είναι αυτές που βλέπετε, σαν λυχνοστάτες του 19ου αιώνα.
Κάθε φορά που τους κοιτώ, σκέφτομαι τις αδερφές Μπρόντε,
κυρίες με φουσκωτά φορέματα και ομπρελίνια
και κυρίους με μυτερά παπούτσια και μπαστούνια.
Είναι υπέροχο το πώς κάποιες μικρές λεπτομέρειες μας κάνουν να χαμογελάμε.

The playground we often visit is (for me at least) one of the best one can find.
Right next to the beach, on a pedestrian road that had been awarded for its qualities.
With a parking right next to it and paved with soft rubber floor for the kids.
I could be writing and writing...
Oddly though the thing that strikes me most are the street lights around the playground.
The ones on the picture... just like lanterns of the 19th century.
Every time i look at them i think of the Brontes,
ladies in long dresses and umbrellas
and men in pointed shoes and staves.
Isn't it great how some small details can make you smile?
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...