Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Photo a day June. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Photo a day June. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

11.7.12

Photo a Day - Last ones


Φυσικά δεν ξέχασα ότι ακόμη χρωστώ τις τελευταίες φωτογραφίες του Ιουνίου.

"Κάτι χαριτωμένο" είναι το πώς ετοιμάζονται για τον ερχομό του καινούριου μωρού.
Γίνονται μαμάδες, και φτιάχνουν αυτοσχέδια κρεβατάκια σαν και αυτό:



"Από πού ψωνίζω"
Αν εξαιρέσουμε τα του σούπερ μάρκετ, 
το επόμενο μαγαζάκι που επισκέπτομαι συστηματικά είναι το γνωστό:


Το "μπάνιο" μας.


Το πιο αγαπημένο "ράφι" σε όλο το σπίτι.


Το "μαλακό" μωρουδίστικο κουκλάκι που είχαν τα κορίτσια ως νεογεννητούδια,
βγήκε πάλι από την αφάνεια, πλύθηκε, σουλουπώθηκε και περιμένει να κρατήσει παρέα στο νέο κοριτσάκι που έρχεται.


Δύσκολη η τελευταία μέρα του μήνα, μιας και δεν είχα κοντά κανένα "φίλο" να φωτογραφίσω. Μια παλιά φωτογραφία του καλού μου λοιπόν θα κάνει τη δουλειά, μιας και είναι ο φίλος ο πρώτος και πιο δικός μου.

photo


*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:


29.6.12

Many days...


Kάτι που δεν γνωρίζετε για μένα:
Λατρεύω τη ζωγραφική και ιδιαίτερα τo σχέδιο.
Έχω κάνει ήδη το 1ο έτος σε σχολή αγιογραφίας και ονειρεύομαι την ημέρα που θα φτάσω στο πτυχίο! Υπάρχουν φορές που ρουφάω τη μυρωδιά των φρεσκοξυσμένων μολυβιών των παιδιών με απέραντη νοσταλγία...


Ατελές!
Το εξωτερικό του σπιτιού μας που δεν έχουμε ακόμη προλάβει να περιποιηθούμε καταλλήλως... εκνευριστικά ατελές!


Η καλύτερη φωτογραφία που τράβηξα ποτέ.

photo

I slept in home sweet home!


Εγώ και η κοιλιά μου ανεβοκατεβαίνουμε καθημερινά με όλο και μεγαλύτερη δυσκολία αυτές τις σκάλες.


Στο μυαλό μου:
το πρόγραμμα των εβδομάδων, των μηνών που έρχονται, του καλοκαιριού.
Όσα πρέπει να γίνουν μέχρι την άφιξη του νέου μωρού και όσα θέλουμε να γίνουν, έτσι απλά και μόνο για την χαρά του πράγματος...
...και πόσο λιγοστός ο χρόνος!





*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:

26.6.12

Art Gallery & Day 23: Movement


Σας έχω ήδη υποσχεθεί φωτορεπορτάζ από τις μέρες που περάσανε και τις δημιουργικές δραστηριότητες που κάναμε.
Η 23η μέρα λοιπόν του Ιούνη με θέμα "movement" μας βρήκε να μετακινούμαστε με το μετρό για να βρεθούμε στο κέντρο της Αθήνας
(πράγμα σπάνιο για εμάς και ΠΟΛΥ κακή ιδέα για εγκύους - άμεσος κίνδυνος θερμοπληξίας)
 και να "κουνήσουμε" παθιασμένα τα χεράκια, ζωγραφίζοντας μαζί με άλλα παιδιά στο καλλιτεχνικό-βιωματικό εργαστήρι που οργάνωσε η γκαλερί Art Zone 42 με τίτλο "Art remedy" στα πλαίσια της έκθεσης ζωγραφικής της εικαστικού Σοφίας Παπαθανάση.







Ήταν η πρώτη φορά που τολμήσαμε κάτι τέτοιο, μιας και μέχρι τώρα η ηλίκια μας δεν το επέτρεπε, και ευτυχώς το εγχείρημα στέφθηκε με επιτυχία!
(Δεν φαντάζεστε πόσο ανυπόμονα περίμενα αυτή τη στιγμή!)
Τα έργα  ήταν υπέροχα, πολύ προσιτά στα παιδιά, με πλούσια, φωτεινά χρώματα.
Άλλωστε οι πίνακες χρησιμοποιήθηκαν από τη ζωγράφο για να στολίσουν το παραμύθι της "Στο χαμογελαστό Βασίλειο".
Ορίστε μια ιδέα:



...και το βιβλίο που αγοράσαμε ως ενθύμιο από την έκθεση


Η ζωγράφος -που είναι ένας γλυκύτατος άνθρωπος- ήταν εκεί για να μιλήσει και να καθοδηγήσει τα παιδιά στο εργαστήρι. Να τους εξηγήσει τους συμβολισμούς από τις ζωγραφιές τους (μια πολύ αποκαλυπτική διαδικασία) και να τα ενθαρρύνει. Αντιγράφω ένα κομμάτι από τα λόγια της:

"...οι ψυχές των ανθρώπων επικοινωνούσαν πάντοτε μέσω της τέχνης, σε μια λειτουργία προοδευτική των συναισθημάτων, των αξιών, της αυτογνωσίας. Ειδικά σε δύσκολους καιρούς και χρόνους όπως τώρα, η λειτουργία αυτή γίνεται ακόμα και θεραπευτική, αν την αφήσουμε να μας συμπαρασύρει!''

Φεύγοντας, πήραμε μαζί τα διαφημιστικά φυλλάδια της έκθεσης που για καλή μας τύχη είχαν πάνω κάποια έργα χωρίς περιτά γραφιστικά, οπότε φτιάξαμε και καδράκια για το παιδικό δωμάτιο.
Καλύτερα δεν γινόταν!



*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:

19.6.12

Days 15 * 16 * 17


 Tη στιγμή που θα διαβάζετε αυτή την ανάρτηση ίσως έχω περάσει από το μπλογκ σας θριαμβολογώντας για τις ανθισμένες ντοματιές μου, μιας και κάποιες από εσάς μου δώσατε και την αφορμή ( δες εδώ η Μαρία και εκεί η Georgina).
Ακούγεται γελοίο, αλλά δεν είναι -πιστέψτε με- για κάποιον που έχει καταφέρει να σκοτώσει ακόμη και κάκτο! Η πιο χαρούμενη στιγμή λοιπόν του φετινού μου καλοκαιριού (so far that is) είναι το ξετσούμισμα αυτών των κίτρινων ανθών!
Περιμένω εναγωνίως με τη φωτογραφική στο χέρι για το στιγμιότυπο με τα ντοματάκια 
...αν δηλαδή τα καταφέρουμε ως εκεί...


Το πρώτο μας μπάνιο!


Η φωτό είναι λίγο πολύ self explanatory.
Προσθέστε και σεις ένα μπουκάλι νερό τώρα το καλοκαίρι και διάφορα φαγώσιμα για τις μακρινές αποστάσεις και voila!







*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:

18.6.12

Days 11 - 14





 Η πόρτα του σπιτιού μας με το μαγιάτικο στεφάνι να κρατεί ακόμη.


 Κοιτάζοντας από low angle πολύ συχνά βλέπω τα ντουλάπια μου (και το ψυγείο και τα ράφια) να κακοποιούνται. Δεν υπάρχει πια σημείο αρκετά ψηλό για να κρύβουμε πράγματα.
Εσείς πού εξαφανίζετε τσίχλες, σοκολατάκια και άλλα καλούδια των οποίων την παροχή θέλετε να ρυθμίζετε;


Τέχνη παιδική.
Ένα φύλλο που βρέθηκε στην αυλή και μοιάζει με καρδιά.
Ζωγραφική-αντιγραφή από βιβλίο με μπαλαρινάκια που τα λατρεύουμε.


Η ώρα αγχώνει.
Ο χρόνος μελαγχολεί.
Ο καιρός μοιάζει πιο φιλικός στο χρήστη.
...και όλα μεταφράζονται με τη λέξη time στα αγγλικά...


*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:


10.6.12

Day 10: Best bit of your weekend


Η καλύτερη στιγμή του σ/κ που πέρασε.
Η πρωινή βόλτα στην παιδική χαρά αμέσως μετά την εκκλησία.
Τη στιγμή που ακόμη όλοι κοιμούνται ή έχουν μόλις ξυπνήσει και οι δρόμοι είναι κατά-δικοί μας. 
Όλα φωτεινά, ήρεμα... ίσως και λίγο μουδιασμένα...
Η θάλασσα ανοιχτή αγκαλιά.
Οι καφετέριες έχουν μόλις ανοίξει,
μας φτιάχνουν τον πρώτο της ημέρας καφέ.
Τον πίνουμε χέρι-χέρι αφουγκραζόμενοι την ησυχία.
Ο ήλιος ακόμη δεν καίει, μόνο φτιάχνει τη διάθεση.
Μακριά από αδιάκριτα βλέμματα παίζουμε στις κούνιες, μιλάμε ελεύθερα, χωρίς να προσέχουμε.
Τα παιδιά είναι τόσο γεμάτα...



*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:


9.6.12

Day 9: Your view today



My view today is actually... "exquisite"
(με βαριά βρετανική προφορά)

Welcome you dearly beloved Greek summer!




(Μην ξεχάσετε να ανανεώσετε τη λίστα των μπλογκς! Έχουμε νέες συμμετοχές)

*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:
Ellie.V
onirokosmos
Annoula's and Erato's mom 
Dizzy Button
Μια φορά κι έναν καιρό...  

8.6.12

Days 5 + 6 + 7


Ημέρα 5η 
Sign ή γενικότερα ταμπέλες και πινακίδες.
Να μία που βλέπουμε συχνά.


Ημέρα 6η
Πρόγευση από τις φωτογραφήσεις που εύχομαι να στολίζουν το 365 τους επόμενους μήνες...



Τίποτε σαν το δροσερό νεράκι μες τη μέση του καλοκαιριού.
Ενίοτε, το πίνουμε με καλαμάκι και στυμμένο λεμόνι για αλλαγή.



Η 6η απογευματινή, είναι η ώρα παρακμής των δυνάμεων της μαμάς, μιας και έχουμε που χοροπηδάμε όλοι μαζί σερί από τις 7 το πρωί.
Στα πολύ δύσκολα λοιπόν, ανοίγει ο κινηματογράφος εκτάκτου ανάγκης και ηρεμεί λίγο η πλάση.





*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:
Ellie.V
onirokosmos
Annoula's and Erato's mom 
Dizzy Button
Μια φορά κι έναν καιρό...  


4.6.12

Days 2 + 3 + 4



Ένα ράφι στην κουζίνα μας γεμάτο άδεια βάζα...
...αυτά παθαίνει όποιος περιπλανιέται πολύ στο internet διαβάζοντας όμορφες, ευφάνταστες ιδέες!


Το 1ο πετυχημένο καρπούζι του καλοκαιριού!
Οι δοκιμές είχαν αρχίσει απο την άνοιξη, μιας και όταν πρόκειται για καρπούζι, δεν βαστιόμαστε.


Κοκεταρία...

*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:
stavroula
 Τί θα φάμε σήμερα;
small creations and mpla-mpla by fo
BiScoto
beloved ideas!
 ΚΑΤΕΡΙΝΑΚΙ
Μessage in a bottle
  Έκανε κι η μύγα blog
fragileRss
Ginger Handmade Stories
Ellie.V
onirokosmos
Annoula's and Erato's mom 
Dizzy Button
Μια φορά κι έναν καιρό...    

1.6.12

Day 1st of June


Καλό μήνα και καλό καλοκαίρι σε όλους!!!

Πριν από τις φωτογραφίες, θα σας ζαλίσω με τα ψυχοαναλυτικά μου
(τα οποία, όσοι βαριέστε αφόρητα, προσπεράστε και πάτε απευθείας στην παράγραφο που αρχίζει με τα αστεράκια).

Αυτή η εγκυμοσύνη λοιπόν είναι... περίεργη.
Θες η κούραση από τα άλλα 3 πιτσίρικος, θες ο αιματοκρίτης μου που έφτασε τα 28, θες τα κοινωνικο-οικονομικά ζόρια που περνάμε, είναι μέρες που με κάνει ρετάλι ψυχολογικά. Η διάθεσή μου σούρνεται στο πάτωμα, στο μυαλό μου η τρίχα γίνεται τριχιά και δεν καταφέρνω να το ανεβάσω το αεροπλανάκι με τίποτε. Μέρες σαν και αυτές ήταν και οι τρεις τελευταίες του Μάη που μόλις πέρασε.

Την ίδια στιγμή όμως, εκεί, έξω απο από τη σκοτεινιά μου, τρέχει και κάτι πολύ καλό! 
 Είναι αυτός ο υπέροχος κόσμος που ναι! ... κι όμως γυρίζει...
...ανεξάρτητα από τα δικά μου χάλια!
Αυτόν τον κόσμο ξεκίνησα να ανακαλύπτω κάθε μέρα με τις φωτογραφίες, αποφασισμένη  καιρό πριν να μην παίρνω τίποτε πια δεδομένο, μα να κοιτάζω μόνο τις ομορφιές της ζωής -που στην πορεία βρήκα ότι μου ξέφευγαν κατά πολύ.

Αλλού το πάω όμως:
Ενώ μέχρι τώρα αυτό το έκανα μόνη,
τον τελευταίο καιρό, νιώθω σαν να με παίρνετε όλοι εσείς από το χέρι και να με ξεναγείτε σε όμορφες γωνιές τις οποίες η δική μου ματιά, λόγω φυσικών περιορισμών, δεν φτάνει.
Βρήκα ελληνικά μπλογκς, που ούτε ήξερα ότι υπήρχαν, και με γέμισαν έμπνευση, χαρά και διάθεση για κατασκευές (δεν έχω καλύτερο!).
Βρήκα μαμαδο-μπλόγκερς τόσο τρυφερές που με συγκίνησαν.
Βρήκα κοπέλες που ζουν από αυτά που φτιάχνουν με τα χεράκια τους και τις θαύμασα.
Βρήκα μπλόγκερς με "πένα" τόσο σπαρταριστά καυστική που με κάνανε να ξεκαρδιστώ στα γέλια.
Βρήκα έλληνες ομογενείς του εξωτερικού που με ταξίδεψαν στην μακρινή τους καθημερινότητα και ζήλεψα.
Μέσα σε αυτή την κρίση συναισθηματισμού λοιπόν, που πυροδοτεί λίγο η ορμονική μου διαταραχή και λίγο η νέα αρχή του καλοκαιριού, θέλω πολύ-πολύ να σας ευχαριστήσω!
Να σας ευχαριστήσω που είστε εδώ και μοιράζόσαστε, είτε μέσα από το photo a day, είτε μέσα απο τις αναρτήσεις σας τις όμορφες στιγμές της ζωής σας και όλα τα καλά που συναντάτε καθημερινά. Κάνετε στ' αλήθεια πράξη τη ρήση του Ντοστογιέφσκυ, ότι
"η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο"
...μα πάνω από όλα,
You really make my day!!!


*** 
Πρωινό της πρώτης μέρας του καλοκαιριού του 2012!
Όπως όλα τα πρωινά μας, ξεκινά και αυτό κάπως έτσι:



...όταν μέσα στον γλυκό τον ύπνο ακούς έναν ήχο σαν του ποντικού που τρύπωσε στο δωμάτιο και μισανοίγωντας τα βλέφαρα βλέπεις μες την θολούρα σου τον πιτσιρίκο φρεσκαδούρο και έτοιμο για νέες περιπέτειες.

Κι επειδή -είπαμε- έχει γίνει βαριά η κοιλιά για πρωινές περιπέτειες, αναλαμβάνει συνήθως ο μπαμπάκας τα γαργαλητά, ζουλήγματα και λοιπά βασανιστήρια που περιμένουν τους early wakers!






*****************
Το ποστ αυτό είναι μέρος μια φωτογραφικής "πρόκλησης"
για την οποία μπορείτε να διαβάσετε περισσότερα εδώ.
Έλληνες συμμετέχοντες (μέχρι στιγμής) στην πρόκληση του Ιουνίου είναι:
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...