Greek Independance Day

Και κάπως έτσι κλείνει ο Μάρτης με την εθνική μας γιορτή.

Καθώς έχει μπει και αυτή στο μικροσκόπιο της αμφισβήτησης για το αν έχει νόημα να συνεχιστεί ή όχι ο εορτασμός της ως είθισται, νιώσαμε την ανάγκη να τη ζήσουμε ...ίσως για τελευταία φορά;

Ποιός ξέρει;

Πάντως σίγουρα για πρώτη φορά της πιτσιρικαρίας, που παρακολούθησε αποσβολωμένη.

Κάναμε λοιπόν τους τουρίστες στην πόλη των Αθηνών.

Ξεκινήσαμε την ημέρα στην Αγία Είρήνη Αιόλου για εκκλησιασμό με τους υπέροχους ήχους της Ελληνικής Βυζαντινής Χορωδίας.

Διανύσαμε τους έρημους δρόμους της πόλης μέχρι που φτάσαμε στην παρέλαση.

Φυσικά και κάναμε πικ νικ κάτω από την ακρόπολη.

Φυσικά και κουβαλήσαμε ψάρι μαζί μας για το πικ νικ.

Fish & chips σε πουγκάκια όπως φαίνεται στη φωτό, με αυτή τη συνταγή.

Η ημέρα έκλεισε στο υπέροχο Μουσείο Ακροπόλεως με καφεδάκι στην καφετέρια, ακριβώς κάτω από τον Παρθενώνα (πόσο προνομιούχος λαός είμαστε;)

Φωτογραφίες όλες από το κινητό. 

Ήταν μια  από εκείνες τις φορές που παίρνω με κόπο τη δύσκολη απόφαση να μην κουβαλήσω μαζί τη σούπερ μηχανή & να μην έχω σούπερ φωτογραφίες, προκειμένου να κρατήσω το 100% της προσοχής μου για επικοινωνία με τα παιδιά.

Και άξιζε.

Η ημέρα ήταν όλη ένα μεγάλο σχολείο για εκείνα και παρόλη την κούραση, νιώθω ότι δεν μπορούσαμε να τους κάνουμε καλύτερο δώρο.

Είναι καταπληκτικό πόσο γεμάτος νιώθεις όταν έρχεσαι σε επαφή με τις ρίζες σου.

Πόσο όλα ξαναβρίσκουν το νόημά τους.

Η επιβεβαίωση ήρθε το βράδυ καθώς κλείναν τα ματάκια τους στο κρεββάτι και η τελευταία πρόταση της ημέρας ήταν "μαμά αυτή η μέρα ήταν τέλεια".

Η μέρα της Εθνικής μας γιορτής ήταν μια τέλεια μέρα λοιπόν: στόχος επετεύχθη!

Almond Trees

Αμυγδαλιές!
Μας γεμίζουν αισιοδοξία με τα ανθάκια τους μέσα στην παγωνιά.
Μας γεμίζουν με καθαρή ενέργεια τον οργανισμό. 
Μια χουφτίτσα ωμά αμύγδαλα το πρωί μαζί με το πρωινό είναι εγγύηση για καλό ξεκίνημα της ημέρας και σαν να μην ήταν αρκετά όλα αυτά, μόλις ανακάλυψα πόσο εύκολο είναι να φτιάξεις γάλα από αμύγδαλα.
Είναι ότι πρέπει για όσους νηστεύουν, έχουν αλλεργία στα γαλακτοκομικά ή απλώς θέλουν να γλυτώσουν τα λιπαρά.
Ιδού η συνταγή:

Αμυγδαλό-γαλα

1 κούπα  αμύγδαλα μουλιασμένα από βραδύς σε νερό
2 κούπες νερό.

Τα χτυπάτε στο μούλτι να γίνουν πολτός.
Στραγγίζετε τον πολτό με τουλουπάνι και το γάλα είναι κιόλας έτοιμο.
Τον πολτό που έχετε κρατημένο στο τουλουπάνι, απλώστε τον σε ταψάκι, βάλτε το στο φούρνο σε χαμηλή φωτιά να ξεραθεί και βάλτε το σε κέηκ για έξτρα γεύση.

Στις παρακάτω εικόνες είναι η λατρεμένη, μικρή μου αδερφή στις αμυγδαλιές που βρίσκονται πίσω από το πατρικό μας.
Στις αμυγδαλιές αυτές την φωτογράφισα πρώτη φορά όταν ήταν 5 χρονών και η φωτογραφία εκείνη είχε επιλεγεί μεταξύ άλλων για συμμετοχή στη σχολική έκθεση φωτογραφίας.
Τώρα βρίσκεται κρεμασμένη κάπου στο πατρικό και δίπλα της θα βάλω και αυτές.
Μου αρέσει πολύ η κοπέλα στην οποία εξελίχθηκε εκείνο το τρελό, ζωηρό μωράκι.

Από τη μηνιαία συνδρομή του Days Of Bliss στο 4yourfamily.gr

From the monthly contribute of Days Of Bliss to 4yourfamily.gr.

Bye bye February, bye bye winter!

Μπορούμε να πούμε ότι χαιρετάμε πια το χειμώνα. Σωστά;
Οι μέρες μεγάλωσαν, κάποιες γλύκαναν πολύ, ενώ σε λίγες μόνο μερούλες καλοσωρίζουμε την κυρά Σαρακοστή.
Πώς ήταν λοιπόν ο Φεβρουάριος σας;
Εμείς κλείσαμε τα μάτια στο "βασιλιά Καρνάβαλο", να κάπως έτσι:

Δεν ξέρω αν διαβάσατε αυτό το άρθρο της μαμάς Λυδίας, αλλά πολύ χάρηκα που μια μαμά επιτέλους μίλησε για τα καρναβαλικά ευτράπελα και ακόμη περισσότερο χάρηκα με την ανταπόκριση που βρήκε αυτό το άρθρο.
Τελικά δεν είμαστε μειοψηφία όσοι τα βρίσκουμε όλα αυτά τρελά.

Παρόλα αυτά. ο Φεβρουάριος και το καρναβάλι , έχουν κάτι που λατρεύω:
την στοχευμένη εξωστρέφεια.
Πάρτυ, συναντήσεις,  συναθροίσεις όλα με στόχο να απολαύσουμε τα τελευταία γκουρμέ γεύματα, καθότι η νηστεία που ακολουθεί είναι αμείλικτη. Κανονικά ούτε λάδι δεν επιτρέπεται.

Την μία εβδομάδα λοιπόν βάζουμε όλη μας την τέχνη να αποκρέψουμε μετά κοψιδίων και αποχαιρετιστήριων μπάρμπεκιου, ενώ την επόμενη (αυτή που διανύουμε) αποχαιρετούμε τυριά, κρέμες, σαντυγές και γλυκά.
(σημ: μέσα σε αυτή τη δίνη γκουρμεδιάς, νομίζω ότι βρήκα την τέλεια συνταγή για λαχταριστό σοκολατένιο κορμό. Coming soon για όσους δεν νηστέψουν)
 Εμείς λοιπόν κάναμε ένα μπάρμπεκιου με όλη την τρελοπαρέα.
Στο γνωστό λόφο που μας φιλοξενεί κάθε φορά, μόνοι μας καμιά 15αριά ενηλίκες και τα τριπλάσια παιδιά -όλοι πολύτεκνοι γαρ. Η θάλασσα ταψί στα πόδια μας. Τρεις ψησταριές να ψήνουν σε υπερωρίες και κάθε είδους κρεατικό ρεφενέ, ότι είχε ετοιμάσει ο καθείς. Η πιτσιρικαρία να αλωνίζει ανενόχλητη.
Pure Bliss!

Από τη μηνιαία συνδρομή του Days Of Bliss στο 4yourfamily.gr
Τί γίνεται με αυτά τα μωρά & τους μπαμπάδες τους μόλις κάνουν να περάσουν τον πρώτο χρόνο;
Διαβάστε για εμάς εδώ.

From the monthly contribute of Days Of Bliss to 4yourfamily.gr.
What's with babies & and their daddies after babies' first year?
You can read what's the case for us here. 

She & her Daddy

Από τη μηνιαία συνδρομή του Days Of Bliss στο 4yourfamily.gr
Τί γίνεται με αυτά τα μωρά & τους μπαμπάδες τους μόλις κάνουν να περάσουν τον πρώτο χρόνο;
Διαβάστε για εμάς εδώ.

From the monthly contribute of Days Of Bliss to 4yourfamily.gr.
What's with babies & and their daddies after babies' first year?
You can read what's the case for us here.

It's a fresh New Year!

Καλή χρονιά σε όλους & καλή αρχή σε ότι φρέσκο ξεκινάτε φέτος.

Πιστεύω ότι μέχρι τώρα οι λάτρεις των στόχων και των λίστεων -όπως εγώ- θα έχουν έτοιμα τα τεφτέρια με όσα θέλουν να έχουν έτοιμα σε ένα χρόνο από τώρα.

...ναι εκείνα λέω, που τα βλέπει ο ουρανός και γελάει, αλλά και που δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτά. Διότι το πλάνο πρεπει να υπάρχει και ας είναι να περιπλανηθούμε πολύ μέχρι να το ολοκληρώσουμε.

Στο κινητό μου λοιπόν, έχω φτιάξει μια τεράαααστια λίστα με New Years Resolutions, από τα οποία θα σας αποκαλύψω τα 2 που εχουν σχεση με τα φωτογραφικά.

Ο πρώτος στόχος προέκυψε από μια νέα συνεργασία με την Αθανασία του 4 Your Family:
Κάθε μήνα να υπάρχει εκεί μια φωτογραφία του bliss.
Όσοι δεν την ξέρετε, μπορείτε να περάσετε από το site της και να αφήσετε λίγη αγάπη με μορφή σχολίων. 

Ο στόχος είναι η φωτογραφία αυτή να αποτελεί μέρος μιας μοναδικής θεματικής φωτογράφισης που θα εμπνέει και θα δίνει ιδέες για τις δικές φωτογραφικές καταγραφές. Οι φωτογραφίες να είναι όσο γίνεται αληθινές, μέσα από όσα βιώνει μια αληθινή οικογένεια, χωρίς το στήσιμο του στούντιο και δεύτερον, να απεικονίζουν ξεκάθαρα όλα τα πράγματα που αγαπάμε και θέλουμε να θυμόμαστε όταν ο χρόνος φεύγει.

Ορίστε και ένα δείγμα από την πρώτη απόπειρα του Δεκεμβρίου.

Ο δεύτερος στόχος δεν είναι και τόσο καινούριος...

Αφορά ένα ακόμη 365 Photo Challenge. 

Προς το τέλος του χρόνου που πέρασε, "έπεσα" πάνω σε ένα application με το οποίο μπορεί κανείς να φτιάξει βιντεάκια με τις φωτογραφίες του χρόνου που πέρασε.

Το flipagram. Μαγεύτηκα. Ήταν τόσο συγκινητικό να έχω όλο το χρόνο που πέρασε μέσα σε 30' με εικόνες και με μουσική επένδυση. Εκτός από τα καλύτερα στιγμιότυπα, έφτιαξα και ένα άλλο με τα σημεία σταθμούς του μωρού μας καθώς μεγάλωνε, με τα φαγητά και τις γεύσεις που χαρήκαμε εδώ στο σπίτι, με τη φύση που απολαύσαμε... ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

Έτσι, η απόφαση ελήφθη σχεδόν από μόνη της. Θα είμαι τρισευτυχισμένη αν καταλήξω με τις μισές τουλάχιστον φωτογραφίες μιας και το 365 είναι αρκετά απαιτητικό.
Wish me luck!

Winter Vegan (Nistisimi) Apple Tart

Καλημέρα & καλή εβδομάδα!!!

Στα σχόλια που αφήσατε την τελευταία φορά, κάνατε ξεκάθαρο ότι το πιο δυνατό σημείο της προηγούμενης ανάρτησης ήταν αυτή η φωτογραφία:

Είναι μια από τις φορές που τα google analytics και τα λοιπά στατιστικά βγαίνουν άχρηστα, μιας και φωνή λαού, οργή θεού. Ιδού λοιπόν η συνταγή για τη

Νηστίσιμη Τάρτα Μήλου

Είναι μια τροποποίηση από 2 διαφορετικές συνταγές βασισμένη στις γευστικές απαιτήσεις του μικρού ασκεριού μας. 

Την βάση για την τάρτα, μου την έχει δώσει μια λατρεμένη φίλη της οποίας την νοικοκυροσύνη θαυμάζω απερίφραστα, η Αγγελική, και την αναφέρω μετά ευγνωμοσύνης διότι είναι η μόνη ζύμη τάρτας που εχω βρει η οποία δεν χρειάζεται τύλιγμα σε μεμβράνη και ψυγείο. Σίριουσλι, ποιός έχει χρόνο να περιμένει τη ζύμη να παγώσει όταν όλοι φωνάζουν ότι θέλουν γλυκό; Την χρησιμοποιώ για οποιαδήποτε τάρτα γλυκειά ή αλμυρή και ιδίως για τάρτες με τυριά και μπέηκον, μιας και είναι πιο ελαφριά ελλείψει αυγού.

Εδώ είναι η ποσότητα για μονή δόση, που μπαίνει στην κλασική ταρτιέρα. Εμείς τη βρίσκουμε πολύ λίγη, μιας και φτάνει ίσα ίσα για ένα μικρό κομμάτι στον καθένα μας, οπότε την κάνω πάντα διπλή και υπάρχει έτσι περίσσευμα για επόμενη μέρα.

 Βάση:

-2 κουπ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις

-2/3 της κουπ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

-1 κουτ. γλυκ. ζάχαρη

-1/2 κουτ. γλυκ. αλάτι

-3 κουτ. σουπ. νερό

Γέμιση:

-6 μήλα κύβους

-2 κουτ. σουπ. αλεύρι

-1/2 κουτ. σουπ. κανέλα

-2 κουτ. σουπ. ζάχαρη

Crump topping:

-1/2 κουπ. αλεύρι

-1/2 κουπ. καστανή ζάχαρη

-3 κουτ. σουπ. βούτυρο σε θερμοκρασία δωματίου

Ετοιμασία:

Ανακατεύουμε όλα τα υλικά της βάσης με τα ειδικά εξαρτήματα για ζύμη στο μίξερ και απλώνουμε σε ταρτιέρα ή ταψί χωρίς να χρειάζεται βουτύρωμα (άλλο ένα ατού).

Καθαρίζουμε & κόβουμε τα μήλα σε κύβους, τα βάζουμε σε λεκανίτσα και ρίχνουμε το αλεύρι, τη ζάχαρη & την κανέλα. Ανακατεύουμε καλά να πάνε παντού.

Ρίχνουμε πάνω στη βάση τα μήλα και φτιάχνουμε το topping στη λεκανη του μίξερ χρησιμοποιώντας τα ίδια εργαλεία. Όταν θα έχουν ανακατευτεί καλά τα υλικά, το topping πρέπει να δείχνει σαν τρίμμα ζύμης, μικρά μκρά κοματάκια σαν ψίχουλα. Το απλώνουμε και αυτό ομοιόμορφα πάνω από τα μήλα.

Σε αυτό το σημείο ίσως σας μοιάζει εμφανισιακά βουναλάκι έτοιμο να χυθεί από το ταψί.

Μην το φοβηθείτε, διότι με το ψήσιμο τα μήλα θα χάσουν την υγρασία τους και θα "καθίσουν".

Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200C για 50λ. με μία ώρα.

Όταν βγεί έχουμε έτοιμο να μας περιμένει αυτό το σακουλάκι:

Το βάζουμε στο μικροκυμάτων για 1-2 λεπτά.

Όταν βγει και νιώθουμε ότι έχει λιώσει καλά η σοκολάτα, κόβουμε με το ψαλίδι μια πολύ μικρή γωνία και με γρήγορες κινήσεις την απλώνουμε σε ρίγες κατά μήκος όλου του ταψιού. 

Σας περιγράφω ακριβώς τη δική μας εκδοχή, εσείς αν θέλετε κάνετε καρδούλες και πουλάκια με τη σοκολάτα, ή ότι σας αρέσει.

Και voila! 

Έχετε γεμίσει το σπίτι με άρωμα μήλο-κανέλα-σοκολάτα.

Ότι πρέπει για μια κρύα χειμωνιάτικη μέρα.

Στις παρακάτω φωτό είναι ένα χειμωνιάτικο πικ νικ στη Πεντέλη, διότι η εκπαίδευση χειμώνα καλά κρατεί. 

Πεζοπορία μέχρι το ασκηταριό αγίου Νικολάου Καλησίων & ηλιοβασίλεμα.

UPDATE:
Κατόπιν δική σας παρέμβασης, για άλλη μια φορά, η ανάρτηση αυτή εμπλουτίζεται.
Σε αυτό το λινκ -που μου φάνηκε θησαυρός για τους εραστές της τάρτας- θα βρείτε άλλη μια συνταγή για βάση τάρτας που χρησιμοποιείται αμέσως, καθώς και όσα χρειάζετε να ξέρετε για να την παραλλάξετε σύμφωνα με το γούστο σας.

Winter Bliss

Στολίσαμε από τις 15 Νοέμβρη, πιο πριν από ποτέ άλλοτε.
Μας έβαλαν τα παιδιά στο γιορτινό πνεύμα νωρίς νωρίς και αχ, πόσο καλά έκαναν.

Οι στολισμοί έχουν τελειώσει πριν προλάβουμε να "μπουκώσουμε" με όσα πρέπει να γίνουν εν όψη γιορτών, όπως τα δώρα, οι αποστολές ταχυδρομείου, οι προετοιμασίες για γιορτινές συναθροίσεις. Οι πολύτιμες ώρες στο γιορτινό σπίτι, γύρω από την αναμμένη σόμπα αυξήθηκαν κατακόρυφα. Είχαμε περισσότερο ελεύθερο χρόνο για ψήσιμο γλυκών. Αυτόν τον καιρό έχουμε κολλήσει με μια συγκεριμένη τάρτα μήλου με επικάλυψη σοκολάτας. Η μαφινιέρα είναι πάντα ετοιμοπόλεμη, ενώ τα χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια είναι έτοιμα και αυτά. Μένουν μόνο οι κουραμπιέδες.

Οι παραγγελίες για τον άγιο Βασίλη είναι επίσης έτοιμες.
Έχουμε και λέμε:
Μια κουρδιστή μπαλαρίνα για ένα 5χρονο κοριτσάκι.
Έναν αληθινό δράκο για τον τρίχρονο μπελά μας -που μάλλον πείσαμε να αλλάξει για μια σακούλα από ψεύτικους δράκους.
Και μια τηλεκατευθυνόμενη νεράιδα για το 6χρονο κοριτσάκι μας -αλήθεια υπάρχει αυτό; Το έχει δει κάπου;
Ισχυρίζεται ότι πετάει σαν το ελικόπτερο.

Όπως όλα, έτσι και η αντίστροφη μέτρηση Χριστουγέννων μας ξεκίνησε νωρίτερα.
Έξι κόκκινα κεριά στο κέντρο του σαλονιού, όσες και οι Κυριακές της νηστείας μέχρι τα Χριστούγεννα. Κάθε Κυριακή στο γιορτινό τραπέζι καίμε και από ένα. Το καλύτερό μας είναι οι Κυριακές που έχουμε και παρέα για φαγητό, διότι τότε ανοίγει το μεγάλο τραπέζι και τα κεριά έχουν την τιμητική τους ως centerpiece.

Φέτος επίσης, είναι η πρώτη χρονιά που προσπαθώ να μυήσω τα παιδιά στη χαρά του Χειμώνα... έξω στη φύση. Στη χαρά του κρύου. Μέχρι τώρα ήμουν η μαμά που τα έντυνε σαν κρεμμύδια, δεν τα άφηνε να βγουν ούτε για αστείο έξω και τους θύμιζε νευρωτικά ότι παντού παραμονεύει η ίωση.
(Εδώ μεταφράζετε: προσπαθώ να μάθω το παιδί μέσα μου να χαίρεται το Χειμώνα που είναι η χειρότερή μου εποχή).
Με έχει βοηθήσει πάρα πολύ σε αυτό το Pinterest με όλη τη συγκεντρωμένη πληροφορία που έχει, αλλά και τις απίστευτες εικόνες, οι οποίες σου δίνουν στο πιάτο, έτοιμο και στην καλύτερη εκδοχή του, ένα κόνσεπτ που μονο αμυδρά μέχρι τώρα είχες συλλάβει.

Γυρίζοντας στην "εκπαίδευση χειμώνα" έχω να καταθέσω ότι:
1.Είναι τελικά πολύ πιο εύκολο να μάθεις τα παιδιά να προστατεύονται, από το να τα κάνεις φοβικά -αλλά αυτό είναι μάλλον αξιωματικό λήμμα.
2. Επίσης, είναι καταπληκτικό το τί αντιστάσεις & δυνατότητα προσαρμογής μπορεί να έχει ένα παιδάκι ακόμη και αν είναι μόνο ενός έτους. Οι φωτό των εξωτερικών τοπίων που βλέπετε στο πάνω κολάζ είναι τραβηγμένες στα πλαίσια αυτής της εκπαίδευσης με το μωρό στο καρότσι, δίπλα στη θάλασσα και μέχρι στιγμής δεν έχουμε ούτε μύτη να τρέχει!
Είμαι πολύ χαρούμενη!