14.6.13

Weekly Moodboard 23: Το σχολείο έκλεισε! Ζήτω το σχολείο!


...έκλεισε με την καθιερωμένη γιορτή και την επίσης καθιερωμένη σχολική φωτογράφιση.
Οι δασκάλες μας  λοιπόν, που όπως έγραψα και αλλού, είναι γεμάτες ζωή και διάθεση να κάνουν το κάτιτί παραπάνω σκέφτηκαν να συνδυάσουν αυτά τα δυο ώστε να βγει κάτι πιο μερακλήδικο.

Ας τα πάρω όμως από την αρχή.
Όλα ξεκίνησαν όταν συζητήθηκε η ιδέα να κάνουμε μαζί την σχολική φωτογράφιση.
Ο ενθουσιασμός μου απογειώθηκε. Εννοείται ότι δεν θα βγάζαμε τις κλασικές στημένες φωτογραφίες με τα σφιγμένα χαμόγελα. Σκοπός ήταν οι γονείς να πάρουν φωτογραφίες που να αξίζουν να στολίσουν τοίχους, να γίνουν κάδρα, ή καμβάδες σαν έργα τέχνης. Άρχισα να σκέφτομαι θεματική φωτογράφιση στην αυλή, με θέμα όπως το πικ-νικ, ή το flower vendor, μιας και η περιοχή μας είναι χαρακτηριστική για αυτά τα δύο. Με το νου μου μετέφερα νοερά στο σχολείο υλικά, λουλούδια, βάζα και ένα σωρό τζιμπράγκαλα, τα έστηνα και αγωνιούσα για το αποτέλεσμα, μιας και το σχολικό μας κτίριο είναι (για να το πω λιτά) άθλιο και αυτό ήταν κάτι που δεν μπορούσε εύκολα να κρυφτεί από τις φωτογραφίες.

Μέχρι που οι δασκάλες έδωσαν τη λύση:
Η φωτογράφιση θα γινόταν στην παραλία. Στο μέρος που θα λάμβανε χώρα η γιορτή, την ώρα της πρόβας. 
Το θέμα της φωτογράφισης ήρθε από μόνο του και με χτύπησε στο κεφάλι: γαλλική ριβιέρα :)
Τέρμα ο ένας-σωρός-τζιμπράγκαλα. Ένα ριγέ χρωματιστό ύφασμα στην ξαπλώστρα και έτοιμοι.

Η μέρα έφτασε και παρότι δεν έλειψαν οι πρακτικές δυσκολίες -βλέπε βροχή- όλα πήγαν υπέροχα. Αλμύρα, μπουκλάκια που τα έπαιρνε το ελαφρό αεράκι, δακτυλάκια γεμάτα άμμο. Άμμος παντού! Ήταν η πρώτη φορά που στο photoshop χρειάστηκε να αφαιρέσω άμμο από πρόσωπα! Λυπάμαι που δεν μπορώ να ανεβάσω φωτό από όλα αυτά τα πανέμορφα χαμογελαστά φατσάκια και τις γκριμάτσες που πέρασαν από το φακό μου.
Σας δείχνω ενδεικτικά μόνο την εκνευριστικά αγέλαστη κόρη μου από το δοκιμαστικό που κάναμε μια μέρα πριν, ανάμεσα σε πολλά "τελείωνεεε μαμάααα", ενώ βαριέται οικτρά που πρέπει να ποζάρει αντί να παίζει.





*******************
Τα Moodboards του 2013 είναι έμπνευση της Lyriel από το Biscoto. 
Μήπως θέλεις να μπεις κι εσύ στην παρέα; Για ρίξε μια ματιά εδώ 
Τα ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι : 
Every day happy home        


7.6.13

Weekly Moodboard 22: Pinky Red & Turquoise


Πάει καιρός που διαβάζω σε πολλά ελληνικά και ξένα blogs για τα smoothies.
Την αλήθεια να πω, δεν μου έκαναν καμιά εντύπωση. Ίσα ίσα, μια αηδία μου έφερναν, τόσες γεύσεις λιωμένες μαζί σε κρέμα. Σα φαΐ για αρρώστους.

Κι όμως η εβδομάδα που πέρασε με βρήκε πρωί βράδυ, κάθε μέρα να φτιάχνω smoothies.
Τα μικρά ανθρωπάκια του σπιτιού, με το που άνοιγαν τα μάτια τους, έκαναν παραγγελιές για "μούσι(=smoothie) που να είναι ροζ, καταρόζ μαμά".


Η ιστορία ξεκίνησε από μια υπέροχη φωτογράφο που παρακολουθώ στη μακρινή Δανία και το άρθρο της 21 Days of Detox που έγραψε πίσω στις μέρες της σαρακοστής. Μέσα στο πνεύμα της νηστείας τότε, είχα κατενθουσιαστεί με το τί μπορεί να καταφέρει το ανθρώπινο σώμα όταν καθαρίσει από περιττές τοξίνες, αλλά κυρίως, ήταν η πρώτη φορά που κατάλαβα γιατί στο καλό να θέλει κάποιος να πιεί ένα smoothie αντί για το πρωινό καφεδάκι του.

Έκανα λοιπόν ότι κάνω κάθε φορά που ενθουσιάζομαι με...
 το-νεο-κοσκινάκι-που-βρήκα-στο-ιντερνετ:
Έπρηξα αδέρφια, φίλους και γνωστούς για αυτό και η συνέχεια ακολούθησε τη μέθοδο roller coaster:
Η μια μου αδερφή αποφάσισε να βάλει σε εφαρμογή το σχέδιο detox ->
Άρχισε να πίνει κάθε μέρα πρασινο/κοκκινο/κιτρινο-ζούμια όπως έλεγε φρικαρισμένος ο πατέρας μου ->
Άφησα τα παιδιά στο σπίτι των παπούδων κάποιο σ/κ που είχαμε δουλειά ->
Η αδερφή μου αποφάσισε να τα μυήσει στα μυστικά της ευζωίας(=τα τάραξε στα smoothies) ->
Καμπουμ! Τα παιδιά δε θέλουν πια κανένα άλλο ρόφημα. Ούτε καν γάλα! ->
Fast forward στο εδώ και τώρα με εμένα να φτιάχνω το ένα "μούσι" μετά το άλλο.



Πέραν του ότι είναι πιο μπελαλίδικο από το να σερβίρεις απλό πρωινό (ιδίως άμα βιάζεσαι το πρωί για το σχολείο) παράπονο δεν μπορώ να πω ότι έχω.
Είναι πιο δροσερό και καλοκαιρινό από το ζεστό γαλατάκι και θυμάμαι από τα δικά μου παιδικά χρόνια ότι πολλές φορές το γαλατάκι με νύσταζε τόσο πολύ που στο σχολείο κουτουλούσα, πράγμα που δεν συμβαίνει με το smoothie χάρη στην ελαφριά του οξύτητα.
Επίσης η ποικιλία σε γεύσεις και συνδυασμούς δεν έχει τελειωμό. Δείτε και εδώ, στο perfect smoothie.

Κάπως έτσι λοιπον ξεκινά το καλοκαίρι μας σε χρώμα pinky red αν υπάρχει αυτή η απόχρωση...


...αλλά και σε χρώμα τυρκουάζ θαλασσινό, όπως αυτή η λίστα με καλοκαιρινά φωτογραφικά θέματα, πάλι δανεισμένη από την Christina Greve.
Μου άρεσε πολύ που έχει πιο αφηρημένη θεματολογία και θα τη χρησιμοποιήσω σίγουρα το φετινό καλοκαίρι για τις φωτογραφικές αναμνήσεις μας. Ελπίζω να φανεί και σε εσάς χρήσιμη.

Καλό καλοκαίρι!!!

Christina Greve


*******************
Τα Moodboards του 2013 είναι έμπνευση της Lyriel από το Biscoto. 

Μήπως θέλεις να μπεις κι εσύ στην παρέα; Για ρίξε μια ματιά εδώ 
Τα ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι : 
Every day happy home        

3.6.13

Αναστάσης

Άλλη μια βάπτιση αυτού του Σαββατοκύριακου που μπορούμε να μοιραστούμε μαζί σας.

Μια κλεφτή ματιά στο teaser και σας αφήνω, ώστε να συνεχίσω την επεξεργασία των φωτογραφιών.



Tasoulis Baptism Teaser from John Karastathis on Vimeo.


Καλή συνέχεια! 

31.5.13

Weekly Moodboard 21

Καλησπέρα φίλοι!


Λίγες εικόνες ενδεικτικές της διάθεσης που επικρατεί εδώ στο bliss τον τελευταίο καιρό.
Διάθεση τρυφερή και νοσταλγική της άνοιξης που φεύγει. 
Πόσο την ξεχωρίζω αυτή την εποχή από όλες τις άλλες!


Διάθεση για συνάντηση με νέα μωράκια και μανούλες που μας ανοίγουν τα σπίτια και τις καρδιές τους.
Διάθεση για φροντίδα και κανάκεμα περισσό, όσων μας περιτριγυρίζουν με πρώτα στη σειρά τα πιτσιρίκια μας που δεν κρατιούνται πια για τις καλοκαιρινές διακοπές διότι "βαρέθηκαν το σχολείο" και τους "έλλειψε η θάλασσα".
Μπορεί να μην έχω την παραμικρή ιδέα ακόμη για το πώς θα μπορέσουν να ισορροπήσουν 4 παιδιά και δουλειά μαζί χωρίς σχολείο για τρεις ολόκληρους μήνες, αλλά όπως λέει και ένας φίλος "we will cross that bridge when we come to it". Κάθε πρόταση ευπρόσδεκτη και πολύτιμη.
Άλλωστε θα σας κρατώ ενήμερους με τα weekly moodboards που το καλοκαιράκι έχουν πάντα την τιμητική τους. Μέχρι τότε,
καλό σαββατοκύριακο!


*******************
Τα Moodboards του 2013 είναι έμπνευση της Lyriel από το Biscoto. 

Μήπως θέλεις να μπεις κι εσύ στην παρέα; Για ρίξε μια ματιά εδώ 
Τα ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι : 




Every day happy home        


24.5.13

Weekly Moodboard 20: On Sorrow & War

Η εβδομάδα που πέρασε κινήθηκε σε δυο άκρα.
Αυτό της αναζωογονητικής δημιουργικότητας, με φωτογραφίσεις που είτε έγιναν και θέλουν επεξεργασία, 
είτε ετοιμάζονται να γίνουν και θέλουν προετοιμασία. 
Χαρά, χαρά, χαρά. 



Μα από την άλλη, το άκρο της μαύρης σκιάς των παγκόσμιων γεγονότων που πάντα με καταστρέφουν όσο και αν λέω ότι "το 'χω" τη στιγμή που ανοίγω τις σελίδες των ειδησεογραφικών κόμβων. 

Εντάξει, το ξέρουμε. Η ζωή είναι χαρμολύπη. Δε σε αφήνει να σταθείς πολύ ούτε στη χαρά ούτε στον πόνο. Απλά μου φαίνεται ότι τον τελευταίο καιρό η ζυγαριά κλίνει πιο πολύ προς τον πόνο. Ήρθαν και πάλι οι Strange Days που λέει ο Morrison. Στο μυαλό μου γυρίζουν οι στίχοι και οι ήχοι του τραγουδιού, ανάκατα με τις νηφάλιες σκέψεις του λατρεμένου C.S. Lewis ο οποίος αποδεικνύεται πάντα τόσο εύστοχος:

"Αυτό είναι το κλειδί της ιστορίας: Ότι η ενέργεια που δαπανάται είναι θαυμάσια -πολιτισμοί έχουν δημιουργηθεί και εξαιρετικοί θεσμοί έχουν επινοηθεί. Αλλά κάθε φορά κάτι πάει στραβά. Κάποιο μοιραίο ελάττωμα θα φέρει πάντα τους εγωιστές και σκληρούς ανθρώπους στην κορυφή, και στη συνέχεια θα γλιστρήσουν όλα πίσω στη δυστυχία και την καταστροφή. Η μηχανή παρουσιάζει ελάττωμα. Φαίνεται να ξεκινάει μια χαρά και ενώ τρέχει λίγα μέτρα, στη συνέχεια διαλύεται.
Ο πόλεμος δεν δημιουργεί καμία απολύτως καινούρια κατάσταση: επιδεινώνει απλώς την μόνιμη ανθρώπινη κατάσταση, έτσι ώστε να μην μπορούμε πλέον να την αγνοήσουμε. Η ανθρώπινη ζωή πάντα ζούσε στην άκρη του γκρεμού.
Ένας άνθρωπος μπορεί να κληθεί να πεθάνει για τη χώρα του, αλλά ποτέ κανένας άνθρωπος δεν καλείται να ζήσει για τη χώρα του. Εκείνος ο οποίος παραδίδεται χωρίς επιφύλαξη στις  απαιτήσεις ενός έθνους, ή ενός κόμματος ή μίας τάξης είναι σαν να αποδίδει στον Καίσαρα αυτό που, από όλα τα πράγματα, πιο εμφατικά ανήκει στο Θεό: τον εαυτό του.
Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: εκείνοι που λένε στο Θεό, "γενηθήτω το θέλημά σου" και εκείνοι στους οποίους ο Θεός λέει, "Εντάξει, λοιπόν, κάντε το με το δικό σας τρόπο"




*******************
Τα Moodboards του 2013 είναι έμπνευση της Lyriel από το Biscoto. 

Μήπως θέλεις να μπεις κι εσύ στην παρέα; Για ρίξε μια ματιά εδώ 
Τα ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι : 




Every day happy home        



20.5.13

Η Βάπτιση της Παρασκευής

Στην αρχαία Εκκλησία η περίοδος μετά το Πάσχα ήταν παραδοσιακά ο καιρός των βαπτίσεων.
Και όχι τυχαία.
Είναι τόσο γλυκειά αυτή η περίοδος της Πεντηκοστής. Οι ουρανοί ανοίγουν και ο Θεός βρέχει τη Χάρη του. Τί καλύτερη εποχή για να εισαχθεί κανείς στα μυστήρια της Εκκλησίας, να γίνει κοινωνός των όμορφων δώρων του Θεού.

Κάπως έτσι, ακολουθώντας τα χνάρια μιας παράδοσης αρχαίας,
το προηγούμενο Σάββατο είχαμε και εμείς βάπτιση! Την βάπτιση της Παρασκευής.


Χάρη στην εξαιρετική συνεργασία των γονιών της, βρήκαμε την ευκαιρία να περάσουμε άφθονο χρόνο μαζί της. Φτάσαμε στο σπίτι της πριν το μυστήριο. Τη βρήκαμε να χουζουρεύει, παίξαμε μαζί της. Πριν βάλουμε φακούς και κάμερες μπροστά στο πρόσωπό της για να τραβήξουμε, της τα δώσαμε πρώτα στα χεράκια, να δει περί τίνος πρόκειται. Μας γελούσε γενναιόδωρα όλη την ώρα. 
Την πήραμε αγκαλίτσες πολλές και γνωριστήκαμε ήσυχα και ανέμελα.



Έτσι έφτασε και η ώρα του μυστηρίου...
Νονά ήταν η πιο συγκινητική και υπεύθυνη ανάδοχος που έχω δει ποτέ:




Ξανά μέσα στην υγρή κοιλιά της κολυμπήθρας...


...για να ξαναγεννηθεί  ως "θυγατέρα φωτός" στην αγκαλιά της Εκκλησίας και φυσικά της νονάς της.


Εδώ θα έπρεπε να κλείσω κανονικά...
...αλλά δεν μπορώ να μη σας δείξω ένα ακόμη απειροελάχιστο δείγμα από τα μικρά αγγελούδια που είχαν έρθει για τη βάπτιση της Παρασκευής και μου έδωσαν απίστευτο υλικό για να χαμογελάω μέχρι τα αυτιά. Happy place!


Μην παραλείψετε να δείτε το teaser από το βίντεο που έφτιαξε ο Γιάννης. Είναι εξαιρετικό.

19.4.13

Weekly Moodboard 16 (About Gifts)

Έχετε δει αυτές τις τέλειες φωτογραφίσεις που γίνονται στο εξωτερικό;
Που οι φωτογραφίες δείχνουν σαν πίνακες ζωγραφικής;
Που τα πρόσωπα είναι πραγματικά τραβηγμένα την καλύτερη στιγμή τους;
Που θες να τις τυπώσεις και να τις κρεμάσεις στον τοίχο και ας είναι άγνωστα τα μωράκια;
Προσπαθώ κάτι σαν 5 χρόνια να πετύχω τέτοιο αποτέλεσμα και νομίζω ότι είμαι πια πολύ κοντά.
Μου το γράψατε εσείς σε αυτή την ανάρτηση και κόντεψα να λιποθυμήσω από χαρά.

Η ανταπόκρισή σας ήταν απίστευτο δώρο και σας ευχαριστώ πολύ.
Η εβδομάδα που πέρασε ήταν βυθισμένη σε αυτή τη χαρά.


Όταν γεννήθηκε η πρώτη μου κόρη ήθελα τόοοοσο να έχω τέτοιες φωτογραφίες της. Πάντα έπρηζα με τις ώρες τις φίλες μου, "δείτε εδώ" και "δείτε εκεί", "βρήκα μια τέλεια φωτογράφο που... ναί πάλι στο εξωτερικό είναι". (Οι συστηματικές αυτές παρενοχλήσεις - δυστυχώς- συνεχίζονται ακάθεκτα - κάθε φορά που "συναντώ" αυτό το τέλειο φωτογραφικό αποτέλεσμα!) Με τη γέννηση της δεύτερης κόρης ο καλός μου, μου έκανε δώρο την πρώτη dslr, αλλά και πάλι δεν έφτανα στο στόχο. Photoshop, tutorials, online workshops, πάλη, ξενύχτι μιας και ο χρόνος ήταν πάντα λιγοστός, ανάμεσα σε θηλασμούς και πιτσιρικο-φροντίδα.
Φαντάζεστε γκρίνια κάθε φορά. Δεν έχω χρόνο/ εξοπλισμό/ γκατζετάκια/ ησυχία, ο κατάλογος goes on 'n on.

Και φτάνουμε στο μεγαλύτερο δώρο. Ένα φίλο από εκείνους πιστεύουν απόλυτα σε σένα ακόμη κι αν βρίσκεσαι στον πάτο του πηγαδιού. Πάντα το πιο σπουδαίο δώρο είναι οι φίλοι. Ο Γιάννης λοιπόν, είναι ένας εξαιρετικά χαρισματικός videographer που πριν λίγες μέρες μου χάρισε τη συνεργασία του για τις επόμενες δουλειές που θα αναλαμβάνουμε στο εξής. Όσοι επιλέξετε να συνεργαστούμε για κάποιο μυστήριό σας θα τον γνωρίσετε κι από κοντά. Ένα ελάχιστο δείγμα της δουλειάς του μπορείτε να δείτε εδω.

 Εκτός από αυτό όμως, μου εμπιστεύτηκε μια φωτογραφική μηχανή, που ούτε στα όνειρά μου δεν φανταζόμουν ότι θα άγγιζα.
Κι άλλο δώρο. Το αποτέλεσμα είναι μαγικό.
Κοιμάμαι και ξυπνάω με ιδέες για φωτογραφίσεις.
Παίζω με τα παιδιά πίσω από έναν τεράααστιο φακό που τους τρελαίνει κυνηγούν να πιάσουν  (μη φρικάρεις Γιάννη, όλα καλά).
Συνειδητοποιώ ότι τελικά τα εργαλεία όντως κάνουν τον μάστορα, μα το σπουδαιότερο...
...είμαι επιτέλους ερωτευμένη με το αποτέλεσμα!










*******************
Τα Moodboards του 2013 είναι έμπνευση της Lyriel από το Biscoto. 

Μήπως θέλεις να μπεις κι εσύ στην παρέα; Για ρίξε μια ματιά εδώ 
Τα ιστολόγια που συμμετέχουν μέχρι στιγμής είναι : 





Every day happy home        


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...