Tί λέτε για μια πρόγευση από "Summer Bliss";
Είναι πολύς καιρός τώρα που κάναμε την παρακάτω εκδρομή και περίμενα πώς και πώς να μοιραστώ μερικές υπέροχες εικόνες μαζι σας, αλλά η καθημερινή φωτογραφική πρόκληση δεν μου άφηνε χρόνο.
Από τον τίτλο ίσως καταλάβατε περί τίνος πρόκειται:
Μονοήμερη κρουαζιέρα στον Αργοσαρωνικό!
Υδρα - Πόρος - Αίγινα
Aγαπημένη απόλαυση με τον καλό μου, δοθείσης ευκαιρίας, να αφήνουμε για λίγο την πιτσιρικο-παρέα και να παίρνουμε απόσταση από όλα.To μυαλό καθαρίζει και πράγματα που πριν φαίνονταν βουνό, μπορούμε να τα διαχειριστούμε και πάλι με νηφαλιότητα και πρακτικότητα.
Την προσφορά την κλείσαμε μέσα από τα γνωστά Golden Deals
με την Υδραϊκή Ναυτιλιακή Εταιρεία και σε κόστος ήρθε το ίδιο με το να πληρώναμε μόνο τα ακτοπλοϊκά για Ύδρα μετ'επιστροφή.
Θέλαμε οπωσδήποτε θάλαττα!
Τώρα θα πηγαίναμε και στα τρία νησάκια με το μεσημεριανό να περιλαμβάνεται εν πλω.
Αναχώρηση από το Φάληρο νωρίς το πρωί.
Ευτυχώς είχαμε προλάβει να πιούμε μια γουλιά καφέ, όταν αντικρύσαμε δυο τσολιάδες καμαρωτούς στην είσοδο του πλοίου στητούς, να περιμένουν για φωτογράφιση.
Αν δεν ήταν για αυτές τις λίγες γουλιές, θα νόμιζα ότι έχω κάνει τελεπόρτ σε ελληνική ταινία του '60. Ζαβλαμάς πρώτος.
Οι τουρίστες φάνηκαν να το απολαμβάνουν προς μεγάλη μου έκπληξη.
(μα υπάρχουν ακόμη αυτά;;;;;;)
Το πλοίο γεμάτο και οι μόνοι Έλληνες είμασταν εμείς μαζί με άλλες δυο κοπέλες.
Η διαδρομή κάμποση, νυστάζουμε και μεταφερόμαστε στο μέσα σαλόνι, σε ήσυχη σκιερή γωνιά για να κλείσουμε τα βλέφαρα.
Ζαβλαμάς δεύτερος: αρχίζει το πάρτυ και είναι μόνο 10 το πρωί!
Οι τουρίστες συγκεντρώνονται σιγά σιγά και υπό τους ήχους πιάνου και σαξοφώνου στήνουν γλέντι τρικούβερτο. Πάει ο δεκατιανός υπνάκος.
Πρώτη στάση, η ανοιχτή αγκαλιά της Ύδρας.
με την Υδραϊκή Ναυτιλιακή Εταιρεία και σε κόστος ήρθε το ίδιο με το να πληρώναμε μόνο τα ακτοπλοϊκά για Ύδρα μετ'επιστροφή.
Θέλαμε οπωσδήποτε θάλαττα!
Τώρα θα πηγαίναμε και στα τρία νησάκια με το μεσημεριανό να περιλαμβάνεται εν πλω.
Αναχώρηση από το Φάληρο νωρίς το πρωί.
Ευτυχώς είχαμε προλάβει να πιούμε μια γουλιά καφέ, όταν αντικρύσαμε δυο τσολιάδες καμαρωτούς στην είσοδο του πλοίου στητούς, να περιμένουν για φωτογράφιση.
Αν δεν ήταν για αυτές τις λίγες γουλιές, θα νόμιζα ότι έχω κάνει τελεπόρτ σε ελληνική ταινία του '60. Ζαβλαμάς πρώτος.
Οι τουρίστες φάνηκαν να το απολαμβάνουν προς μεγάλη μου έκπληξη.
(μα υπάρχουν ακόμη αυτά;;;;;;)
Το πλοίο γεμάτο και οι μόνοι Έλληνες είμασταν εμείς μαζί με άλλες δυο κοπέλες.
Η διαδρομή κάμποση, νυστάζουμε και μεταφερόμαστε στο μέσα σαλόνι, σε ήσυχη σκιερή γωνιά για να κλείσουμε τα βλέφαρα.
Ζαβλαμάς δεύτερος: αρχίζει το πάρτυ και είναι μόνο 10 το πρωί!
Οι τουρίστες συγκεντρώνονται σιγά σιγά και υπό τους ήχους πιάνου και σαξοφώνου στήνουν γλέντι τρικούβερτο. Πάει ο δεκατιανός υπνάκος.
Πρώτη στάση, η ανοιχτή αγκαλιά της Ύδρας.
Η φωτογραφία ακριβώς πάνω δεξιά είναι απείραχτη από χρωματικό ρετούς.
Τα νερά ήταν έτσι ακριβώς! Όσο δεν είχαμε ξυπνήσει στη διαδρομή το κάναμε τώρα.
Παρόλη την "εγκυο-κοιλιά" περπατήσαμε σχεδόν σε κάθε σοκάκι.
Στη διαδρομή, η ξεναγός μας είχε κάνει μικρή προετοιμασία για όσα θα μπορούσαμε να δούμε και να κάνουμε σε κάθε νησί.
Μάλλον ήταν απαραίτητη πιο πολύ για τους ξένους...
...και όπως αλλού συναντά κανείς το famous grouse, έτσι και για εμάς ήταν εκεί, σταθερή αξία, ο famous νησιώτης γάιδαρος.
Τα πάντα τόσο χρωματιστά και γραφικά...
Επιβίβαση και πάλι. Μεσημεριανό. Απίθανη φροντίδα από το πλήρωμα.
"Είσαστε οι μόνοι Έλληνες, θα σας βάλουμε στο τραπέζι δίπλα στο παράθυρο"
"Ελάτε, πάρτε διπλή μερίδα φαγητό, ήταν μικρή έτσι κι αλλιώς"
"Τρίτο πιάτο γλυκό θέλετε;" (εννοείται ότι το 2ο το είχαμε ήδη σαβουρώσει)
"Εεεεε αν δεν φροντίσουμε τους δικούς μας..."
Επόμενη στάση Πόρος. Αποβίβαση για κάτι σαν τρία τέταρτα μόνο.
Ήταν υπεραρκετά.
Τίποτε ενδιαφέρον εκεί μπροστά στο λιμάνι, ιδίως αν έχεις μόλις αφήσει πίσω την Ύδρα.
Ξανά επιβίβαση και να'σου μετά από λίγο και η Αίγινα.
Ήταν πια ώρα για απογευματινό καφεδάκι και ένα σνακ σαν... φυστίκια!
Ναι, είχαμε αρχίσει να μπαίνουμε σε τροχιά κλασικού τουρίστα.
Ζαβλαμάς τρίτος και τελευταίος: το απογευματινό πάρτυ εν πλω...
(κουντούρντισαν πια -που λέει και η γιαγιά μου)
Επειδή όμως ουδέν κακό αμιγές καλού, μας άφησαν όλο το πάνω κατάστρωμα δικό μας -και ήσυχο.
Ηλιοβασίλεμα στο καράβι. Το αγαπημένο μου!
Άφιξη και πάλι στο Φάληρο.
Θέλετε και σεις ένα ζαβλαμά;
Σας χαρίζω τη "σαξο-φονιά" του αποχαιρετισμού που μας συνόδευε καθώς αποβιβαζόμασταν, στα χρώματα του ηλιοβασιλέματος...
Η ετυμηγορία στην οποία καταλήξαμε επιστρέφοντας, αμφότεροι ως ζεύγος και ομού ταυτοχρόνως,
είναι ότι παρόλες τις "αμερικανιές" η κρουαζέρα συνολικά άξιζε.
Ναι, ναι άξιζε! Αν θες λίγο κρασί, λίγο θάλασσα και το αγόρι σου (δηλαδή πράγματα χαλαρά και αναμενόμενα) είναι ό,τι πρέπει.
Δίκαιη σχέση χρησιμότητας-κόστους (με την προσφορά, η οποία επανέρχεται συχνά,πυκνά από ότι έχω δει), προορισμός διαχρονικής αξίας και πήγαινε-έλα χωρίς σκοτούρες οδήγησης/ κίνησης/ κούρασης για όσους βρίσκονται εντός Αττικής.
Καλό υπόλοιπο καλοκαίρι!
Τα δικαιώματα για τις φωτογραφίες & το κείμενο ανήκουν στους Αναστάσιο Βασιλόπουλο & Δίγκα Μαριάννα. Ως εκ τούτου, απαγορεύεται η αναπαραγωγή, η αναδημοσίευση και η τροποποίηση των εικόνων και του κειμένου χωρίς την άδεια των δημιουργών τους. Με επιφύλαξη για κάθε νόμιμο δικαίωμά μας.
